مواہب الرحمٰن — Page 249
روحانی خزائن جلد ۱۹ ۲۴۷ مواهب الرحمن نصيبكم إلا الدجالين ما لكم كيف تحكمون؟ بل ظهر وعد الله في وقته ۲۹ صرف دجالان داشته چه شد شما را چگونه حکم میکنید - بلکہ وعدہ خدا در وقت خود حق حق بظهور صدقا وحقا، فبوسًا للذين لا يقبلون قوم لن يؤثرون الظلمات على النور آمده پس افسوس بر آنانکه قبول نمی کنند قومی ست بسیار خصومت کننده اختیار میکنند وهم يعلمون، وكأين من آية رأوها بأعينهم ثم ينكرون ۔ ألم يروا ظلمت را بر نور و میدانند و بسیار نشان ها که بچشم خود دیده اند آیا ندیده اند أن الأرض ملئت ظلما وزورا وأن العدا من كل حدب ينسلون؟ که زمین از ظلم و دروغ پرشده است و دشمنان از هر بلندی می دوند وقال بعضهم : ما رأينا من آية ۔ يا سبحان الله إما هذه الأكاذيب وترك و بعض از علماء ایشان گفتند که مانشانی ندیده ایم ۔ پاک است خدا اینچه دروغهاست و ترک کردن خوف الحسيب ؟ وإن فصل القضايا يكون بالشواهد أو الألايا، خوف خدا تعالی و درستی فیصلہ مقدمه ها یا بگواهان می شود یا به قسم ہا۔ فأراهم ربي شواهد من الأرض والسماوات، فعموا وصموا وما خافوا يوم پس بنمو د خدائے من برائے اوشاں گواہان صدق من از زمین و از آسمان ۔ پس ندیدند و نشنید ندونتر سیدند المكافاة ۔ ثم أقسم بالله الذي خلق الموت والحياة إني لصدوق از روز مکافات با قسم می خورم بال خدائے کہ موت وحیات را پیدا کرد که من بر راستی هستم وما افتـريــت عـلـى الـله وما اتبعت الشبهات، وإني أنا المسيح الموعود و بر خدا افترا نه کرده ام و پیروی شبهات نه نمودم و من مسیح موعود والإمام المنتظر المعهود، وأوحى إلى من الله كالأنوار الساطعة، فأذكر و امام منتظر معہود هستم و وحی کرده شد سوئے من از کردہ شد سوئے من از خدا تعالیٰ ہمچو نو ر ہائے روشن پس من مردم را الناس أيام الله بالبصيرة۔ وبُشْرتُ أن وقت البرد قد مضى، و زمان از روز ہائے خدا از روئے بصیرت یا دمید هانم و بشارت داده شده ام که وقت سرد بگذشت و زمانه