مواہب الرحمٰن

by Hazrat Mirza Ghulam Ahmad

Page 249 of 566

مواہب الرحمٰن — Page 249

روحانی خزائن جلد ۱۹ ۲۴۷ مواهب الرحمن نصيبكم إلا الدجالين مـا لـكـم كيف تحكمون؟ بل ظهر وعد الله في وقته صرف دجالان داشته چه شد شما را چگونه حکم میکنید ۔ بلکہ وعدہ خدا در وقت خود حق حق بظهور صدقا وحقًّا، فبوسًا للذين لا يقبلون قوم لديؤثرون الظلمات على النور آمده پس افسوس بر آنانکه قبول نمی کنند قومی ست بسیار خصومت کننده اختیار میکنند وهم يعلمون، وكـأيـن مـن آية رأوهـا بـأعـيـنـهـم ثم ينكرون ألــم يـروا ظلمت را بر نور و میدانند و بسیار نشان با که بچشم خود دیده اند آیا ندیده اند أن الأرض ملــ ن ظلما وزورا وأن العدا من كل حدب يـنـســلــون؟ که زمین از ظلم و دروغ پرشده است و دشمنان از هر بلندی می دوند ۔ وقال بعضهم : ما رأينا من آية ۔ يا سبحان الله إمـا هـذه الأكاذيب وترك و بعض از علما ء ایشان گفتند که مانشان ندیده ایم۔ پاک ست خدا اینچه دروغهاست و ترک کردن خوف الحسيب؟ وإن فصل القضايا يـكـون بـالـشـواهـد أو الألايا، خوف خدا تعالی و درستی فیصلہ مقدمه با یا بگواہان می شود یا به قسم ہا۔ فأراهم ربي شواهد من الأرض والسماوات، فعمُوا وصموا وما خافوا يوم پس بنمو دخدائے من برائے اوشاں گواہان صدق من از زمین واز آسمان ۔ پس ندیدند و نشنید ند ونترسیدند المكافاة ۔ ثم أقسم بالله الذي خلق الموت والحياة إني لصدوق از روز مکافات - باز قسم می خورم باں خدائے کہ موت و حیات را پیدا کرد که من بر راستی هستم وما افتريــت عـلـى الـلـه ومـا اتبعت الشبهات، وإني أنا المسيح الموعود و برخدا افترا نه کرده ام و پیروی شبهات نه نمودم ومن مسیح موعود والإمام المنتظر المعهود، وأوحى إلى من الله كالأنوار الساطعة، فأذكر و امام منتظر معہود هستم و وحی کرده شد سوئے من از خدا تعالیٰ ہمچو نو ر ہائے روشن پس من مردم را الناس أيام الله بالبصيرة۔ ويُشَرتُ أن وقت البرد قد مضى و زمان از روز ہائے خدا از روئے بصیرت یاد مید بانم و بشارت داده شده ام که وقت سرد بگذشت و زمانه