مواہب الرحمٰن — Page 246
۲۴۴ مواهب الرح روحانی خزائن جلد ۱۹ ٢٦ ويسبّوا ويعتدوا، فيعود الله إليهم ببلية هى أكبر من السابقة ۔ وإنه يُنزل و دشنام و هند و از حد در گذرند۔ پس خدا سوئے ایشاں بآن بلائے رجوع خواهد کرد که بزرگتر از بلائے اول خواهد بود البلايا بالتوالي، ولا يبالي، فتوبوا إليه يا ذوى الفطنة ۔ وما يفعل الله بعذابكم وخدا تعالیٰ پے در پے بلا ہامی فرستد و پیچ پر وائے ندارد پس اے دانایان ! سوئے خدار جوع کنید و خدا را إن تركتم سبل الفحش والمعصية، والله غفور رحيم۔ بعذاب شما چه کار اگر طریق فحش و معصیت ترک کنید و خدا غفور و رحیم است۔ في بيان ما ظهر بعد ذالك من الآيات والمعجزات والتائيدات در بیان آن امور که بعد ازیں بطور نشان ہاو معجزات ہاو تائیدات باشدند و مردم ثم بعد هذا عم الطاعون طوائف هذه البلاد، ووقع الناس صرعى كالجراد، باز طاعون در ملک ما عام شد ہمچو ملخ برزمین اوفتادند وافترسهم هذا المرض كالأسد الغضبان، أو كذئب عائث في قطيع الصّان وشکار کرد او شاں را این مرض بیچو شیر خشمناک یا ہنچو گرگی که در رمہ میشاں اوفتد و كم من دار خربت وصال الفناء على أهلها ، والأرض زُلزلت وصبت الآفة و بسیارخانه با ویران شدند و در باشندگان آن ہلاکت واقع شد و برزمین زلزله افتاد و آفت برنرم على وعرها وسهلها وما ترك هذا الداء مقاما بل جاب الأقطار، وتقصى وسخت آن ریخته شدو ایں مرض بیچ مقام را نگذاشت بل ہمہ طرفہارا قطع کرد و تا اقصیٰ الديار، ووطأ البدو والحضر، وأدرك كل من حضر، وما غادر أهلَ حُلل حدود این ملک رسید و نه ده گذاشت و نہ شہرے و ہر کہ حاضر بودا ورا گرفت و نه خوش پوشاں را گذاشت ولا أطمار، ودخل كل دار إلا الذى عُصم من رب غفار وکذالک حضر ونه کهنه پوشان را و در هر خانه داخل شد مگر آنکه خدائے غفور او را محفوظ داشت و چنیں فوج