مواہب الرحمٰن

by Hazrat Mirza Ghulam Ahmad

Page 247 of 566

مواہب الرحمٰن — Page 247

۲۴۵ مواهب الرحمن روحانی خزائن جلد ۱۹ أفواج منهم مأدبة الطاعون، ورجعوا بمائدة من المنون، وجاؤوا كأضياف (۲) در فوج مردم دعوت طاعون را حاضر شدند و بمائده موت واپس آمدند ۔ و ہمچو مهمانان درخانه دار هذا الوباء ، فقدمت إليهم كأس الفناء ۔ فالحاصل أن الطاعون قد ایس و با آمدند ۔ پس کا سہائے موت پیش شاں بردہ شد۔ پس حاصل کلام اینست که طاعون ایں لازم هذه الديار ملازمة الغريم، أو الكلب لأصحاب الرقيم ۔ وما أظنّ ملک را چناں دست بدامن ست که قرضخواه قرضدار را یا سگ اصحاب کهف را - و من گمان نمیکنم أن يُعدم قبل سنين، وقد قيل : عمر هذه الآفة إلى سبعين ۔وإنها هي قبل از سالها ایں مرض معدوم شود و میگویند که عمراو تا هفتاد سال است وائیں ہماں النار التي جاء ذكرها في قول خاتم النبيين، وفي القرآن المجيد من ربّ آتش ست که ذکر آن در قول آنحضرت صلی اللہ علیہ وسلم یافته می شود و در قرآن نیز ذکر آن است العالمين، وإنها خرجت من المشرق كما روى عن خير المرسلين، وستحيط و آل از مشرق بروں آمده چنانچه از آنحضرت صلی اللہ علیہ وسلم روایت کرده اند و همه آبادی با بكل معمورة من الأرضين، وكذالك جاء في كتب الأولين، فانتظر حتى را محیط خواهد شد يأتيك اليقين فلا تسأل عن أمرها فإنه عسير، وغضب الرب كبير، تانر الیقین بیاید ۔ پس از امر آن میپرس که آن مشکل است و غضب خدا تعالی بزرگ است بیچنیں در کتا بہائے پیشینیاں آمدہ پس انتظار کن وفي كل طرف صراخ وزفير ، وليس هو مرض بل سعير ۔ وتلك هى دابة و در هر طرف فریاد و ناله است و این مرض نیست بلکه آتش سوزان است - وایں ہمہ کرم الأرض التي تكلّم الناس فهم يجرحون، واشتد تكليمها فيغتال الناس زمین است که مردم را میگزد پس اوشاں مجروح میشوند و سخت شد گزیدن او پس مردم بنا گه کشته میشوند ويُقعصون بما كانوا بآيات الله لا يؤمنون، كما قال الله عزّوجل و بجائے خود می میرند چرا که اوشان به نشان خدا ایمان نمی آوردند همچنان که گفته او تعالی ایڈیشن اول میں ”من ربّ العالمین کا فارسی ترجمہ لکھنے سے رہ گیا ہے (ناشر)