مواہب الرحمٰن

by Hazrat Mirza Ghulam Ahmad

Page 240 of 566

مواہب الرحمٰن — Page 240

روحانی خزائن جلد ۱۹ ۲۳۸ مواهب الرحمن وربما وقفنا بين أنياب الموت من مكر تلك العلماء ، وسُقُنا بهتانا وبسااوقات درمیان دندانہائے موت از مکرشان ایستاده شدیم و ما از بهتان وظلم شان ٢٠ وظلمًا إلى الحكام، وأغرى المُكفّرون عَلَيْنَا طوائف زمعِ النّاس سوئے حاکمان کشیده شدیم و کافر گویندگان بر ما گروه در گروه از سفله طبعان واللئام، ومكروا كـل مـكـر لاستيصالنا ولإطفاء أنوار صدق مقــالـنـاء ولیمان برانگیختند ۔ وہمہ مکر برائے بیخ کنی ما کردند و برائے میراندن نور ہائے صدق سخن ما وصبـت عـلـيـنـا الـمـصـائـب ، وعـادانـا الـحـاضـر والـغـائـب ، فما تزعزعنا وبر مامصیبت بار یخته شدند و با ما دشمنی کرد هر کہ حاضر و غائب بود۔ پس بما پیچ جنبشے راہ وما اضطربنا، وانتظرنا النصر من القدير الذى إليه أنبنا ۔ وفسقونى نیافت و نه اضطراب کردیم و انتظار نصرت از ان قادر کردیم کہ سوئے اور جوع کر دہ ایم ۔ ومرا منسوب وجهلوني بالكذب والافتراء ، وبالغُوا في السبّ إلى الانتهاء ، وإني بفسق کردند و منسوب تکمیل کردند و این همه کذب و افترا بود و در دشنام دادن بانتها رسیدند ومن لأجبتهم بـقــول حـق لـولا صيانة النفس من الفحشاء وسَعَوْا كل السعى جواب شان راست راست داد مے اگر خود را از بخش نگه نه داشتے ۔ واز ہمہ تن این کوشش کردند لابتلى ببلية ويغير على نعمة نلتها من الرحمن، فخُدِلُوا في كل موطن ونكصوا تا من بلائے مبتلا شوم و این نعمت و اجابت و قبولیت که خدا مرا داده است دور گردد پس در میدان نامراد على أعقابهم من الخذلان ۔ وكلّما ألقوا على شبكة خديعة مخترعة، ماندند و از خذلان بر پاشنہ ہائے خود واپس رفتند و بهر دفعه که بر من دام منصو به تراشیده انداختید فرجها ربّى عنى بفضل من لدنه ورحمة، وكان آخر أمرهم أنهم جعلوا خدائے من از ان دام بفضل و رحمت خود ربائی داد و انجام شان این بود که ایشان أسفل السافلين، وانتصـفـنــا مـن كـل خصم مهين، من غير أن نرافع إلى اسفل السافلین کرده شدند و ما از هر دشمن اہانت کننده انتقام گرفتیم بغیر آنکہ بسوئے قاضیان رجوع