مواہب الرحمٰن — Page 240
روحانی خزائن جلد ۱۹ ۲۳۸ مواهب الرحمن وربمـا وقـفـنــا بين أنياب الموت من مكر تلك العلماء ، وسقنا بهتانا و بسا اوقات درمیان دندانہائے موت از مکرشان ایستاده شدیم و ما از بهتان و ظلم شان ۲۰ و ظلما إلى الحكام، وأغرى المكفرون عَلَيْنَا طوائف زمع الناس سوئے حاکمان کشیده شدیم و کافر گویندگان بر ما گروه در گروه از سفله طبعان واللئام، ومكروا كل مـكـر لاستيصالنا ولإطفاء أنوار صدق مقــالـنـا، ولئیمان برانگیختند ۔ وہمہ مکر برائے بینچ کنی ما کردند و برائے میراندن نور ہائے صدق سخن ما وصبت علينا المصائب، وعادانا الحاضر والغائب، فما تزعزعنا و بر ما مصیبت ها ریخته شدند و با ما دشمنی کرد هر که حاضر و غائب بود پس بمانیچ جنبشے راہ وما اضطربنا، وانتظرنا النصر من القدير الذي إليه أنبنا ۔ وفسقوني نیافت و نه اضطراب کردیم و انتظار نصرت از ان قادر کردیم که سوئے اور جوع کرده ایم ۔ ومرا منسوب وجهلوني بالكذب والافتراء ، وبالغُوا في السبّ إلى الانتهاء ، وإني بفسق کردند و منسوب بجهل کردند و این همه کذب و افترا بود و در دشنام دادن بانتها رسیدند و من لأجبتهم بقول حـق لـولا صيانة النفس من الفحشاء ۔ وسَعَوْا كلّ السعى جواب شان راست راست دادمی اگر خود را از بخش نگه نه داشتے ۔ واز همه تن این کوشش کردند لابتلى ببلية ويغير على نعمة نلتها من الرحمن، فخُذِلُوا في كل موطن ونكصوا تا من ببلائے مبتلا شوم و این نعمت و اجابت و قبولیت که خدا مرا داده است دور گردد پس در میدان نامراد على أعقابهم من الخذلان ۔ وكلما ألقوا على شبكة خديعة مخترعة، ماندند و از خذلان بر پاشنہ ہائے خود واپس رفتند و بهر دفعه که بر من دام منصو به تراشیده انداختند - فرجها ربي عنى بفضل من لدنه ورحمة، وكان آخر أمرهم أنهم جعلوا خدائے من از ان دام بفضل و رحمت خود رہائی داد وانجام شان این بود که ایشان أسفل السافلين، وانتـصـفـنــا مـن كـل خصم مهين، من غير أن نرافع إلى اسفل السافلین کرده شدند و ما از هر دشمن اهانت کننده انتقام گرفتیم ۔ بغیر آنکہ بسوئے قاضیان رجوع