مواہب الرحمٰن — Page 238
روحانی خزائن جلد ۱۹ ۲۳۶ مواهب الرحمن آخر من كتب أُولى ۔ أتـكـفيـك هـذه الشــاهــد أو نأتيك بأمثال أُخرى؟ از کتاب ہائے کستین برار آیا کفایت اند ترا این گواہان یا دیگر امثال با بیاریم ١٨ فَإِن فكرت فيما تلوتُ عليك من الأمثال ذكرا، فستعلم أنك قد بلغت منى پس اگر فکر کنی در انچه بر تو خوانده ام از امثال برائے یاددہانیدن ۔ پس عنقریب بدانی که از ماعذر کامل عُذراء هذا۔ وسأكشفُ عَلَيْكَ أمرًا لم تستطع عليه صبرا ۔ شنیدی این است بطور مختصر و عنقریب مفصل بیان آن امر می کنم که برو صبر نہ کردی۔ الْبَيَان الشَّافِى فِى هَذَا الْبَابِ وَتَفْصِيْل مَا أَلجأني بیان شافی درین دارد باب تفصیل آن امر که چرا برائے إلى ترك التَّطْعِيمِ وَالتَوَكَّلِ عَلَى رَبِّ الْأَرْ بَابِ ترک خال زدن مضطر گردیدم و بیان توکل برخدائے خداوندان۔ اعلم أن موضوع أمرنا هذا هو الدَّعْوى الذى عرَضتُ على الناسِ، وقُلْتُ إِنِّي بدان که موضوع این امر ما آن دعوی است که بر مردم پیش کردم و گفتم که من أنا المسيح الموعود والإمام المنتظر المعهود، حكمنى الله لرفع اختلاف الأمة، مسیح موعود هستم و امام منتظر معہود هستم - خدا مرا حکم مقرر کردہ ست برائے رفع اختلاف امت وعلمنى من لدنه لأدعو الناس على البصيرة فما كان جوابهم إلا السب و واز جناب خود مراتعلیم داد تا مردم را بوجه بصیرت بخوانم ۔ پس جواب اوشان بجز این نیچی نبود که دشنام با الشتم والفحشاء، والتكفير والتكذيب والإيذاء ۔ وقد سبوني بكل سبّ دادند و خش با گفتند و کافر گفتن و در و نگو قرار دادن و ستم کردن و مرا از هر گونه بسب وشتم یاد کردند فما رددت عليهم جوابهم وما عبَاتُ بمقالهم وخطابهم، ولم يزل پس جواب آن دشنا مها ندادم و پروائے آن گفتگو وخطاب ایشان نداشتم و دشنام دادن حلا سہو کتابت معلوم ہوتا ہے ” در “ زائد ہے دریں باب ہونا چاہیے۔(ناشر)