مواہب الرحمٰن

by Hazrat Mirza Ghulam Ahmad

Page 227 of 566

مواہب الرحمٰن — Page 227

۲۲۵ مواهب الرح روحانی خزائن جلد ۱۹ شيئا، بل يأتى الفضل من السماء ، كما قال لى ربّى فى وحي منه" : لولا الإكرام بلکه فضل از آسمان می آید چنانچه خداوند من مرا در وحی خود فرموده که اگر من در ایام و با رعایت عزت تو لهلك المقام"، وإن في ذالك لعبرة لمن يخشى ۔ ثم جرت عادة الله أنّ نمیداشتم همه را ہلاک کر دمی و یک کس زندہ نماندے و درین وحی الہی جائے عبرت گرفتن است برائے آنکه می ترسد باز عادت البی چنین بعض الناس يُبْتَلون بكَلِم أَوْلِيَائه ولا يتدبرون ولا يفهمون، ويُضل الله بهم جاری شده که بعض مردم بکلمات فرستادگان او در امتحان می افتند و در گفتار اوشان تد برنمیکنند و نمی فهمند وخدا بگفتارشان كثيرا، ويهدى بهم كثيرا، وكذالك قَدَّر وقضى ۔ ولا يضلون إلا الذين في بسیار کس را گمراه میکند و بسیار کس را بدایت میدهد و همچنین از ابتدا مقدر کرده است و حکم فرموده و گمراه می شوید مگر آنانکه در قلوبهم كبر فهم لكبرهم ينطحون، ولا يخافون يوم الحساب، ويصرون دل اوشان تکبر است پس اوشان بوجه تکمبر اوشان سرون می زنند و از یوم محاسبه نمی ترسند و نه تقوی اختیار على ما يقولون، وما لهم بِهِ علم ولا يتقون، ويسبون رسل ربهم بغير علم ويعترضون می نمایند و فرستادگان خدا را دشنام میدهند و بر قول پوشیده ایشان اعتراض نمایند على قولهم الأخفى ولا يُهْدَونَ إلى نورهم لشقوة سبقت، ولذنوب كثرت وسوئے نورشان رہنمائی این کسان کرده نمی شود و این برائے آن شقاوت که در زمن پیشین از ان حصہ گرفته بودند و برائے ولمعاصى بلغت إلى المنتهى فلا يرون إلا عيوبهم ولا يُوفَّقون، ويُغشّى الله آن گناهان که بکثرت کرده بودند و برائے آن معصیت که تا انتها رسیده بود پس نمی بینن مگر یہائے اولیائے خدارا وتوفیق خیر نمی یابند أبصارهم لئلا يبصروا، ويُصمّ آذانهم لئلا يسمعوا، ويختم على قلوبهم لئلا يفهموا، وخدا چشمہائے ایشان می پوشد تا نه بینند و گوش ایشان را گر میکند تا نشو ند و بر دلہائے شان مہر میکند تا نشوند پس اولیاء فينظرون إليهم وهم لا يبصرون ذالك بما قدمت أيديهم وبما تمايلوا على الدنيا، خدار ابا وجود دیدن نمی بینند وسوئے شان نظر میکند مگر ایشان از نظرشان پوشیده می مانند این بشامت آن اعمال که پیش از این کرده بودند وداسوا تحت أقدامهم دار العُقبى۔ يسبّون ولا يظلمون إلا أنفسهم ويُبارِزون الله الأغنى۔ بوجه اینکه بر دنیا سرگون کردند و دار عقبی راز مرقد مہائے خودکوفتند دشنام مید ہندو ظلم میکند مگر برنفسہائےخود و با خدائے غنی در جنگ مشغول | سہو کتابت معلوم ہوتا ہے۔ بمطابق عربی عبارت ترجمہ میں فہمند “ہونا چاہیے۔(ناشر) اند