مواہب الرحمٰن — Page 227
روحانی خزائن جلد ۱۹ ۲۲۵ مواهب الرحمن شيئا، بل يأتي الفضل من السماء ، كما قال لى ربّى فى وحي منه" : لولا الإكرام ) بلکه فضل از آسمان می آید چنانچه خداوند من مرا در وحی خود فرموده که اگر من در ایام و با رعایت عزت تو لهلك المقام"، وإن في ذالك لعبرة لمن يخشى ۔ ثم جرت عادة الله أن نمیداشتم همه را ہلاک کردمی و یک کس زنده نماندی و درین وحی الہی جائے عبرت گرفتن است برائے آنکه می ترسد با ز عادت الہی چنین بعض الناس يبتلون بكَلِم أَوْلِيَائه ولا يتدبرون ولا يفهمون، ويُضل الله بهم جاری شده که بعض مردم بکلمات فرستادگان او در امتحان می افتند و در گفتار اوشان تد برنمیکنند ونمی فهمند و خدا بگفتارشان كثيرا، ويهدى بهم كثيرا، وكذالك قدر وقضى ۔ ولا يضلون إلا الذين في بسیار کس را گمراه میکند و بسیار کس را هدایت مید بد و همچنین از ابتدا مقدر کرده است و حکم فرموده و گمراه نمی شوند گر آنانکه در قلوبهم كبر فهم لكبرهم ينطحون، ولا يخافون يوم الحساب، ويصرون دل اوشان تکبر است پس اوشان بوجه تکبر اوشان سرون می زنند و از یوم محاسبه نمی ترسند، و نه تقوی اختیار على ما يقولون، وما لهم به علم ولا يتقون، ويسبون رسل ربهم بغير علم ويعترضون می نمایند و فرستادگان خدا را دشنام میدهند و برقول پوشیده ایشان اعتراض نمایند على قولهم الأخفى ۔ ولا يُهْدَونَ إلى نورهم لشقوة سبقت، ولذنوب كثرت، وسوئے نورشان رہنمائی این کسان کرده نمی شود و این برائے آن شقاوت که در زمن پیشین از ان حصه گرفته بودند و برائے ولمعاصى بلغت إلى المنتهى ۔ فلا يرون إلا عيوبهم ولا يُوفّقون، ويُغشّى الله آن گناهان که بکثرت کرده بودند و برائے آن معصیت که تا انتها رسیده بود پس نمی بینند مگر عیبہائے اولیائے خدارا و توفیق خیر نمی یابند أبصارهم لئلا يبصروا، ويُصم آذانهم لئلا يسمعوا، ويختم على قلوبهم لئلا يفهموا، وخدا چشمهای ایشان می پوشدتا نه بیند و گوش ایشان را گر میکند تا نشوند و بر دلہائے شان مہر میکند تا نشون پس پس اولیاء فينظرون إليهم وهم لا يبصرون ۔ ذالك بما قدمت أيديهم وبما تمايلوا على الدنيا، خدا را با وجود دیدن نمی بینند و سوئے شان نظر میکنند مگر ایشان از نظر شان پوشیده می مانند این بشامت آن اعمال که پیش از این کرده بودند وداسوا تحت أقدامهم دار العُقبى۔ يسبّون ولا يظلمون إلا أنفسهم ويُبارزون الله الأغنى۔ بوجه اینکه بر دنیا سرنگون کردند و دار عقبی راز بر قد مہائے خود کوفتند دشنام مید ہند وظلم نمیکنند مگر بر نفسہائے خود و با خدائے غنی در جنگ مشغول اند سہو کتابت معلوم ہوتا ہے۔ بمطابق عربی عبارت ترجمہ میں نفہمند “ ہونا چاہیے۔(ناشر)