لُجَّة النّور — Page 469
روحانی خزائن جلد ۱۶ ۴۶۹ لجة النور والطَمُر۔ يبغون صِرْمةً من الجمال، وعُرُمةً من الحنطة والأرز والحمص بیچ ہنرے نماند میخواهند کله شتر مقداری عدد و یک خرمن از گندم و یک خرمن از ارز و یک خرمن وفراغ البال، وما بقى لهم رغبة في إعلاء الدين ونبش حشائش از نخود و در بلند کردن دین پیچ رغبت ایشاں را نماند و نہ برائے برکندن بیخ گیاہ ہائے گمراہی الضلال أدهقت كؤوس رؤوسهم من الكبر إلى أصبارها وأصمارها۔ جو شے در دل مانده پر کرده شد کاسہ ہائے سرایشاں از تکبر تا لب ہائے شاں۔ وتقاسموا على حفظ ودَاد الدنيا وتخيَّرها و استيثارها۔ وحسبوني و با هم قسم خوردند درباره نگه داشتن دوستی دنیا و اختیار کردن آں۔ و مرا از دشمنان خدا تعالیٰ من عدا الله كأنهم اطلعوا على ذات ،صدرى، أو علموا ما خامرَ سِرّى۔ پنداشتند گویا اوشاں برراز نهان سینه من مطلع شدند - یا رازی را دانستند که بدل من آمیخته است ورأيتُ منهم ما عرفنى جَهْدَ البلاء ، وجرونى إلى الحكام وعكفوا وازیشاں چیزے دیدم که ازاں دانستم که بلا چه چیز است - وسوئے حکام مرا کشیدند و بر آتش بي على الاصطلاء ، فما شتوت و ما أَصَفتُ إِلَّا وبقدهم رسَفتُ۔ قائم کردند۔ پس نہ بر من موسم سرما آمد و نه موسم گرما مگر بدوال ایشاں بند بر پا می رفتم ۔ سلطوا على كلَّ بِلغ ملغ للتوهين، ليـنـدغــونـي وينزغوا في قومي بر من هر یک احمق دشنام دهنده را مسلط کردند تا مرا به سخن خسته کنند و همچو شیطان لعین در كالشيطان اللعين ۔ ثم مع ذالك لا يعتذرون مما فعلوا، ولا من تباہی انگنند باز با وجود این عذر نمی خواهند از انچه کردند و ظاہر يُظهرون الندم على ما صنعوا، بل زادوا غيا وتصدوا للمجالحة۔ ١٢٧ نمی کنند ندامت برکاری که کرده اند بلکه در گمراہی زیاده شدند و برائے جنگ و دشمنی پیش آمدند وأعرضوا عن السلم والمصالحة، وحقروني و ازدروني وقالوا از صلح و آشتی اعراض کردند و تحقیر من کردند و گفتند که