لُجَّة النّور

by Hazrat Mirza Ghulam Ahmad

Page 468 of 530

لُجَّة النّور — Page 468

روحانی خزائن جلد ۱۶ ۴۶۸ لجة النور الغضاريف، فکذالك إن لم يحسبهم أحد بريئين من جريمة فعلوها استخوانہارا۔ پس ہم چنیں اگر کسے ایشاں را از گنا ہے کہ بظلم کرده اند بری نداند عدوانًا، ويشهد عليهم إيمانًا، ويخالفهم بيانًا، فيضربونه ويسقطون واز ایمان بریشاں گواہی دهد و در بیان بایشاں مخالفت ورزد۔ پس می زنند او را و می افتند علیه زرافاتٍ ووحدانًا، وإن غُلبوا عند هذه المحاربات، فيندبون برو به هیئت مجموعی یا یک یک می افتند - واگر در وقت ایں جنگ ہا مغلوب شوند ۔ پس شیاطین خود را شياطينهم في النائبات، وقد عُلّموا أن يجزوا من الظلم غفرانا برائے مدد ے طلبند - و تعلیم داده شده اند که جزاء ظلم مغفرت دہند۔ ومن الإساءة إحسانًا ۔ فإنهم قوم أُمروا بإراء ة نموذج الأخلاق ۔ فما و بپاداش بدی احسان کنند چرا که این قومے ہست کہ برائے نمودن نمونہ اخلاق ۔ پس نمودند أروا إِلا سِيَرَ الشرور والشقاق فهم الذين سعوا لإيذائى وجاوزوا حد | مگر خصلتہائے بدی و دشمنی ۔ پس ایناں ہمہ مردم اند کہ برائے اذیت دادن من دویدند و از حد الإهطاع، فليت لى بهم أعداء من السباع يأكلون لحم الغائب ولا تیز دو میدن تجاوز کردند ۔ پس کاش مرا بعوض ایشان از درندگان دشمناں بودند ے ۔ گوشت غائب می خورند و يبارزون للمباراة، كأنهم ظباء يخافون حَدَّ الظُّباة۔ يا حسرة على برائے جنگ بیروں نے آئیند ۔ گویا ایشاں آہوان اند می ترسند تیزی تیغہا را۔اے حسرت بریں هذا الزمان إن الأمراء رغبوا في الخمر والزَمُر والنساء والقَمر زمانہ کہ امرائے این زمانه در شراب و سرود و زنان و قمار بازی رغبت کردند ١٢٦ والعلماء إلى الكذب والسمر ، وتركوا الحكمة اليمانية ورضوا بالنواة | عالمان ایں زمانہ کذب و افسانه گوئی را اختیار نمودند و حکمت یمانی را ترک کردند و از خر ما خسته خرما راضی مــن التــمــــر ومــا بـقـى فيهم من دون الكبر والشمر، والوثب برجستن و جهیدن شدند و در ایشان بجز تکبر و خرامیدن از ناز و