لُجَّة النّور — Page 463
روحانی خزائن جلد ۱۶ ۴۶۳ لجة النور بدیدن الضعفاء باللسان، ويفرون من الأقوياء كالجبان، وإذا اجْرَمَنَّ کمزوران را بزبان خود می خورند و از زور آوران همچو بزدلاں مے گریزند و چوں کسے خود را أحد ليباع وأرى الكنائن والسهام والباع، فنفروا ولا كنفور بریں جمع کرد که باوشان مباحثه کند و نمود کیش با را و تیر با را و دست را۔ پس مے رمند و نہ ہمیچو الحمر، وغلــب مـن صـيـل عـلـيـه عـلـى الـــمـــرفـحـاصل البيان أنهم رمیدن خرہا۔ و غالب میشود شخصی که بروی حمله کرده شد بر گروہ ہا۔ پس حاصل کلام این است که ایشاں يهرعون إلى الغرباء كالطوفان، ولا يهتال صِلُّهم إلا بمشاهدة | ے دوند سوئے غریباں مثل طوفان و نہ مے ترسد مار خورد ایشاں مگر الثعبان، ولا يُدارون إلا برغيف أو صفيف يعظمون العِظامَ | اثر رہا۔ و مدارات نمی کنند مگر به نانے یا کباب که بریخ کشیده باشند بزرگ میدارند الرفات، ويكفرون بالذى بُعِث وأحيا الأموات ألا يـعـلـمـون استخوانہائے بوسیدہ را۔ ومنکر کے مے گردند که از خدا مبعوث شد و مردگان را زنده کرد - آیا نمی دانند أن الوقت وقت نصر الدين ودفع اللئام، وقد دنـفـت شـمـس ۱۲۱ کہ ایں وقت وقت مدد دین و دفع لیمان است و به تحقیق آفتاب اسلام قریب بغروب الإسلام۔ بل عادوا الحق لحب الأقارب واللذات، وآثروا شده است دشمن داشتند حق را ازین سبب که اقارب و عزیزان را محبت کردند و اختیار کردند هذه الدنيا وما انعقدت من المودّات ۔يبغون عرَضَ هذه الدنيا این دنیا را و آنچه بسته شد از دوستی با میخواهند۔ مال ایں وخطارتها۔ ويحبّون أن ينالوا خُشارتها ۔ فالأسف كل الأسف و بلندی مرتبہ آں۔ ومی خواهند که باقیمانده طعام او که برخوان باشد ایشان را رسد پس سخت افسوس أنهم بقوا بعد موت الأكـابـر كـالـجـلف، ولا خَلَفَ بعد السَلَف۔ است که این مردم بعد اکابر اسلام ہمچو خم نہی مانده اند و نیست پس مانده بعد از گذشتگان