لُجَّة النّور — Page 463
روحانی خزائن جلد ۱۶ ۴۶۳ لجة النور الضعفاء باللسان، ويفرون من الأقوياء كالجبان، وإذا اجْرَمَز کمزوراں را بزبان خود می خورند و از زور آوراں ہمچو بزدلاں مے گریزند و چوں کسے خود را أحد ليباع وأرى الكنائن والسهام والباع، فنفروا ولا كنفور بریں جمع کرد که باوشان مباحثه کند و بنمود کیش ها را و تیر ها را و دست را۔ پس مے رمند و نہ ہمیچو الحمر، وغلب من صيل عليه على الزُّمَر فحاصل البيان أنهم | رمیدن خرہا۔ و غالب میشود شخصی که بر وی حمله کرده شد بر گروہ ہا۔ پس حاصل کلام این است که ایشاں يهرعون إلى الغرباء كالطوفان، ولا يهتال صلُّهم إلا بمشاهدة | مے دوند سوئے غریباں مثل طوفان و نہ مے ترسید مار خورد ایشاں مگر بدیدن الثعبان، ولا يُدارون إلا برغيف أو صفيف ۔ يعظمون العظام ار دیا۔ و مدارات نمی کنند مگر به نانے یا کباب که بر سیخ کشیده باشند۔ بزرگ میدارند الرفات، ويكفرون بالذي بعث وأحيا الأموات ألا يعلمون استخوانہائے بوسیدہ را۔ و منکر کسی می گردند که از خدا مبعوث شد و مردگان را زنده کرد۔ آیا نمی دانند أن الوقت وقت نصر الدين ودفع اللئام، وقد دنفت شمس ۱۲۱ کہ ایس وقت وقت مدد دین و دفع لئیمان است و به تحقیق آفتاب اسلام قریب بغروب الإسلام۔ بل عادوا الحق لحب الأقارب واللذات، وآثروا شده است ۔ دشمن داشتند حق را ازیں سبب که اقارب و عزیزان را محبت کردند - و اختیار کردند هذه الدنيا وما انعقدت من المودات يبغون عرض هذه الدنيا | این دنیا را و آنچه بسته شد از دوستی با میخواهند مال ایں وخطارتها۔ ويحبّون أن ينالوا خُشارتها ۔ فالأسف كل الأسف و بلندی مرتبہ آں ۔ و می خواهند که با قیمانده طعام او که برخوان باشد ایشان را رسد پس سخت افسوس أنهم بقوا بعد موت الأكابر كالجلف، ولا خَلَفَ بعد السلف۔ است که این مردم بعد اکابر اسلام ہمچو خم تہی مانده اند و نیست پس مانده بعد از گذشتگان