لُجَّة النّور — Page 462
۴۶۲ روحانی خزائن جلد ۱۶ لجة النور قلت هذه آية صدقى و حجّتي وحُســامــي فـأتــوا مــن مثـلـه إن و گفتم این نشان صدق من است و حجت من است و شمشیر من است ۔ پس مثل آن بیاریدا گر از مقام من کنتم تنکرون بمقامى ففروا فرارَ الحَيَوات من أسلحة الكُماة انکار دارید۔ پس چناں گریختند که ماران از سلاح ہائے سواراں میگریزند وتعودوا كالنساء اكتحال العين، والطيـب والـمُشط والـحِيلَ و عادت گرفتند همچو زنان سرمه کردن در چشم و خوشبو را وشانه کردن را و حیله را برائے الجمع العين ۔ وبعضهم يرغبون في الصفر والإجـمـار كالنسوة | جمع کردن زر و بعض ایشاں رغبت میکنند در بافتن موهاد جمع کردن مرغوله آنها همچو زناں ويدهنون خُصْلتهم و يعطفون كلّ وقت شعور الجميرة۔ وتدهین می کنند مرغولہ موہارا و خم مے دہند ہر وقت موہائے آں مرغولہ را۔ ۱۲۰ ويفرون فرار الآبق من مجالس العلم، ومع ذالك لا ترى و ہمچو غلام گریز پا از مجلس ہائے علمی می گریزند و با وجود این نخواهی دید الحلم ۔ وإذا دخل مسجدهـم أحــد مـن الـغـربـاء در ایشاں نشانی از حلم و چون در مسجد ایشاں کسے از غریباں داخل شود كان يخضـ ـب أشعاره مثلاً ويسودها بشيء من ا کہ موئے خود الأشياء۔ را خضاب می کرد و سیاه ے کرو۔ فصالوا عليه كالكلاب، أو ككُفَّارِ غَزاة الأحزاب۔ و پس برو ہمچو سگاں حمله می کنند یا ہمچو آن کافران که در جنگ احزاب حمله کرده بودند اع ، اللهم إلا أن يُهدِ * إليهم ـ ا من و می گزند او را همچو درندگاں ۔ بار خدایا مگر اینکه بطور ہدیہ دہد او شاں را چیزی از المتاع، أو يــمـد البـاع بـحـذاء البـاع۔ إنّهم قوم يأكلون دراز کرده شود۔ ایں قومی است که متاع یا بمقابلہ دست دست حمد سہو کتابت معلوم ہوتا ہے” يُهدِی “ ہونا چاہیے۔(ناشر)