لُجَّة النّور — Page 388
روحانی خزائن جلد ۱۶ ۳۸۸ لجة النور دامغة، بما بلغوا في نشأتهم الظلمانية إلى هويّة إبليسية، واحتاجوا چرا که او شاں در پرورش ظلمانی خود تا بماہیت ابلیسیه رسیده بودند و محتاج شدند إلى عصا ثامغة ۔ وإنهم تبعوا الفلاسفة في جميع ما رقمه سوئے عصائے شکنند بچرا که ایشاں در جمیع آں امور پیروی فلاسفه کردند که سرانگشت فلاسفه آن را بنانهم، ونطق به لسانهم، ودخلوا ،بطونهم، واستيقنوا ظنونهم۔ نوشت و زبان آناں باں گویا شد و در شکم ہائے ایشاں داخل شدند وگا نہائے ایشاں را یقین واستحسنوا شؤونهم، واستبدلوا الزَقُوم بالتي هي لهنة الجنة و پنداشتند و کارہائے ایشاں را نیکو شمردند و زقوم را بعوض آن طعام گرفتند که قبل از طعام بهشت أخذوا الخَزَف وأضاعوا وشاح دررهم اليتيمة الفريدة۔ بطور نمونه داده شد و سفال را گرفتند و حمیل در ہائے یگانہ ضائع کردند وقالوا : ما انحـلّـتُ عُقَدُنا وما انكشف غطاؤنا إلا بكتب و گفتند کہ عقدہ ہائے ما حل نشدند و پردہ ہائے ما منکشف نشدہ مگر بکتا بہائے الفلسفة، وإن هى إلا حيل كاذبة، وكلمات مخلوطة بالمكر فلسفه و ایں ہمہ حیلہ ہائے دروغ و کلمات آمیخته مکر یہ والفرية، بل ما حصلت لُبانه نفوسهم الأمارة إلا في طرق | افترا هستند بلکه حقیقت این است که حاجت نفس امارہ شاں بجز این امر الإباحة والخروج من الربقة الملية ولا يعلمون أن حاصل نمی شد که از ربقه ملت و مذهب بیروں آیند و نمی دانند که شرائع الأنبياء قد هدَتْ إلى حضرةٍ غفل عنها عقول الحكماء۔ شریعتہائے انبیاء سوئے آں درگاہ ہدایت کرده اند که ازاں عقول حکما غافل اند و أوضحت أسرارًا لم يزل الفلاسفة فى ظلماتٍ منها لا يعلمون واضح کردند آن رازها را که همیشه بودند فلاسفه در تاریکی با ازاں نمی دانستند