لُجَّة النّور

by Hazrat Mirza Ghulam Ahmad

Page 374 of 530

لُجَّة النّور — Page 374

روحانی خزائن جلد ۱۶ ۳۷۴ لجة النور سر بعين الزلال أو بملامح السراب والجهام؟ انظروا كيف بچشمہ شیریں خوش شده یا بروشنی ہائے نمائش آب و ابر بے باراں به بینید که چگونه تكابدون الصعوبة لدنياكم ، فأَنَّى كربكم كهذا الكرب لمولاكم سختیها برائے دنیائے خود مے کشید و برائے خدا آں بیقراری کجاست کہ ہمچو ایس بیقراری با باشد ويشهد كل امرء إن شاء أنه رجل سعي في سبل نفسه و ہر شخص گواهی می دهد که او چنیں مردے است که در راه ہائے نفس خود دویده وما وني، ليحصل ما قصد من الهوى، وما امط عنه قط و درمانده نشده تا مگر خواست او حاصل شود و گاہے دور نہ شد از و سختی وعشاؤه وغناؤه للدنيا ولله ما عنا ۔ وبادر في هيئة مشقت او و رنج او کہ برائے دنیا بود و برائے خدا تعالیٰ گا ہے فروتنی نہ کرد و بصورت فروتنی الخاشع إلى الحكام، وما بادر خائفًا كمثله إلى الصلوة والصيام۔ سوئے حاکمان ہمیشہ می رفت و سوئے نماز و روزه بمشابہ آں خوف گا ہے جلدی نکرد وقصد مجالس البطر والمراح والفسق والرياء ولو كابد و مجالس خودستانی و شادمانی و فستق و ریاء را قصد کردند اگرچہ برائے لتلك الأسفار الصعوبة، وما حضر في سكته صلوة عروبة۔ و و در کوچه خود برائے نماز جمعه حاضر نشده این سفرها مشقت برداشت ۳۴ وإن كان هذا الرجل من العلماء ، فيشهد عليه نفسه | اگر این شخص از علماء باشد۔ پس نفس او برو گواهی می دهد أنه أنفد عمره في الرياء ، وما ارتقــى قــط في منبر الوعظ که او عمر خود در ریا بسر کرده است و گاہے بر منبر وعظ بالا نہ برآمد والنصيحة و الدعوة، و ما مثل بالذروة، وما بكى و ما صاح و نه بر بالا تر جائے از منبر بایستاد و در وقتے نعرہ ہا نہ زد