لُجَّة النّور — Page 375
روحانی خزائن جلد ۱۶ ۳۷۵ لجة النور ند اكتظـ جــامـع بــحـفـلــه، وما أرى هناك رَعُدَ که مسجد بجماعت خود تنگ و پر شده بود و نه آنجا آواز ابر بے باراں جهامه وجَفُـلِـه ومــا بــرز خطيبًا في أُهبة الأئمة، وما خود بنمود و برائے خطبه خواندن بطور امامان طیار شده ظاهر نشد سلّم على عصبة الحاضرين عند تأهب الخطبة، إلا و نگفت مگر جماعت حاضرین بر وقت طیاری خطبه سلام و پر كان قلبه مملوء بأنواع الهوى، وكان يستكف أكُفَّ الندى دل او بگونا گوں خواہش ہا پر بود و بود چکیدن مے خواست کفہائے مجلس را بالندى وما قال: الحمد لله الـمـعـطـي فـي بـدو خطبته، إلا به بخشش و گاہے در ابتدائے خطبہ ایس نگفت کہ حمد خدائے را که عطا کننده است مگر ترغيبا في العطاء وتشويقًا لعُصبته وما قال الله الذى اینکه در دل میداشت که مردم مرا چیزے دہند و گاہے درخطبہ ایس نگفت کہ خدا ضى الحاجات ويحسم أنواع اللاواء ، إلا ليحث الحاضرين ہماں خدا است که حاجت براری با میکند و سختی ها را می برد و این همه از بهراین باشد که تا مردم را على الإعطاء والإرواء ۔وما قال إن الله يحب أهل السماح از بهرداد و دہش ترغیب دهد و می گوید که خدا اہل جود و بخشش و کرم والجود والكرم، ويُهلك البخيلين كما أهلك عادًا وَإِرَمَ ۔ دوست می دارد و بخیلان را بلاک میکند چنانچه عاد را و ارم را که قوم هود علیه السلام إلا ليرغ المصلين فى الطول والإحسان، ليملأوا (۳۵ بود ہلاک کرد و ایں ہمہ از بهر این باشد که نمازیاں را رغبت عطا و احسان کند تا کیسه او را ، بالفضّة والعِقيان۔ وإن كان هذا الرجل من الصوفية سیم پرکنند و اگر این شخص ازاں گروہ صوفیه باشد زر و را