کتاب البریہ — Page 133
روحانی خزائن جلد ۱۳ ۱۳۳ كتاب البرية و بکام دل رسیده اندرون مکان مخصوص خود داخل شوند و چون میل در سرمه دان فروروند ۱۰۶ ۳۲ محمد اجرائے شہوت یاراں بسر و چشم قبول فرموده و برایشاں عورات خرچی جائز نموده۔ ۳۴-۳۳ ان صفحوں میں متعہ کا ذکر کر کے مسلمانوں کو دیوث اور مسلمانوں کی عورتوں کو بازاری کسبیاں اور کنچنیاں قرار دیا ہے۔ اور ازواج مطہرہ آنحضرت صلعم پر حملے کئے ہیں )۔ ۳۸-۳۷ طلحه بر عا ئشه عاشق بود ۔۔۔۔۔۔ مگر طلحه از اراده خود نگذشت تا آنکه در راه بصره بمراد خود رسید ( یعنی زنا کیا ) ا ۳۹ ۴۰ خدایت مائل فعل حرام است که دائم مسکنش بیت الحرام است زنا آنجا بکن حکم امام است که جائے ایزدت بیت الحرام است ۔۔۔۔۔ سور چون از لب حضرت بر آید نجاست از مسلمانان رباید۔ ۔۔۔۔۔۔۔ بہر میمونہ (زوجہ طہرہ آنحضرت صلعم ) یکے میموں سزاست نے سزاوار نکاحش مصطفی ست زانکه او اسپ است و این میمونه است اختلاف این و آن هر گونه است ۔۔۔۔۔۔ ے چو بوبکر است بر پیش تو اے خر برائے بازیش میموں دگر خر۔ امام تقلبی زاں افسر آمد که او از خصية الثعلب بر آمد غزالی خواهرت را گرژ باید غزالی مشکبو از وے برآید محدث نیست محدث ترندی است که او را رغبت طعم مدی هست بخاری را بخار آمد بحدت صحیح اصلا نگردد جز ہلاکت خررازی است فخرالدین رازی بود هم جنس تو در دم درازی مسلمانان از روئے قرآن محمد را اب المسلمین میشمارند و زنان او را ام المومنین سے پندارند۔ پس ثابت شد که یا مسلماناں کذاب بوده اند و یا زنان محمد با پدران ایشان آسوده اند و تخم ربوده اند ۔ بریں قیاس محمد پدر مسلماناں نتواند بود مگر وقتے کہ محمد با مادرشاں میلے خواهد داشت و تخم خواهد کاشت ۔۔۔ ۴۵ آنحضرت صلعم کو بد وضع ۔ بے حیا۔ اور شہوت ران کہہ کر یوں لکھتا ہے ) چہل سال عمر عزیزش