اِعجاز المسیح — Page 115
روحانی خزائن جلد ۱۸ ۱۱۵ اعجازالمسيح و وَأَخَرِيْنَ مِنْهُمْ ۔ ولا رادّ للإرادات الربانية۔ وليتم حقيقة او تعالیٰ که از قسم صحابہ قومے دیگر نیز ہست که هنوز به صحابه نه پیوسته اند و اراده الهی المظاهر النبوية۔ وهذا هو وجه تخصيص صفة الرحمانية (١٣) را کسے رد نتواند کر دو تا کہ مظاہرنبویہ صورت کمال بگیرد ۔ و ہمیں وجہ خاص کردن صفت رحمان والرحيمية بالبسملة۔ ليدل على إِسْمَى محمد و أحمد رحیم در بسم الله است۔ تا که دلالت کند بر اسم محمد و احمد ومظاهرهما الآتية۔ أعنى الصحابة ومسيح الله الذي كان و مظاہر آں ہر دو کہ آیندہ ظہور شاں مقدر بود یعنی صحابه و مسیح موعود که در آتیا فى حلل الرحيمية والأحمدية۔ ثم پیرا یہائے رحیمیت و احمدیت آینده شود۔ باز دوباره بیان کنیم نكرر خلاصة الكلام في تفسير " بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ ، و خلاصه کلام در پس تفسیر بسم الله الرحمن الرحیم ۔ جامد لا يعلم معناه إِلَّا فاعلم أن اسم ا بدان که اسم اللہ اسے است جامد نمی داند معنی آں مگر خدائے علیم الخبير العليم۔ وقد أخبر عزّ اسمه بحقيقة هذا الاسم و خبیر۔ و به تحقیق خبر داد بحقیقت این اسم خدا تعالی دریں في هذه الآية۔ وأشار إلى أنه ذات متصفة بالرحمانية آیت اشارت کرد سوئے ہیں کہ آں ذات متصف است برحمانیت والرحيمية ۔ أى متصفة برحمة الامتنان۔ و و رحیمیت ۔ برحمت احسان برحمت الجمعة : ۴