حقیقةُ الوحی

حقیقةُ الوحی — Page 732

روحانی خزائن جلد ۲۲ ۷۳۲ ضمیمه قيقة الوحى ۔ الاستفتاء ١٠٤ صدر القناة ينوش صدرَک ضربه ویریک مـــــرانـي بحـار دماء سر نیزه تر اپاره پاره خواهد کرد و نیزه در گذرنده من ترا دریا ہائے خون خواهد نمود جـاشـت إليك النـفـس مـن كلماتنا خوفًا فكيف الحال عند مرائي جان تو از گفتار من بلب رسید پس در وقت پیکار حال تو چه خواهد شد أُعطيتُ لسُنًا كاللقوع مُروّيًا وفصيلُهـا تـأثـيـــــرهـــا ببهاء و بچه آن نا قه تا شیرخن من است من مثل ناقه بسیار شمشیر زبان داده شده ام إن شئت كد كل المكائد حاسدا البدر لا يغسـو بـلـغـــــي ضــــراء اگر بخوا ہی ہر مکرے کہ داری از روئے حسد بکن و خوب یا ددار که از شور سگ بچگان نقصان ماہتاب نیست كذبت صديقًا وجُرُتَ تعمدًا ولئن سطا فیریک قعر عَفَاءِ تو صدیقے را به در و غے منسوب کردی و از حد در گزشتی وا گر آن صدیق بر تو حمله کند تر امغاک خواهد نمود ما شـم أنـفی مرغمافی مشهد وأثرتُ نقع الموت في الأعداءِ بینی من در پیچ جنگے ذلت ندیده است و در دشمنان از موت غبار انگیخته ام والله أخطأتم لنكبةِ بَخْتِكم باريتُــم ابـن كـريهــةٍ فَـجَـاءِ بخدا شما از بد بختی طالع خود سخت خطا کرده اید که با آن شخص جنگ شروع کرده اید که تجربه کار جن و بنا گاه کند ه است إني بحقدك كل يوم أُرفَعُ أنمـى عـلـى الشـحـنـاء والـبـغـضـاء و از کینه و بغض شما بخت من در نشو و نما است من بکینہ تو ہر روز مراتب بلند مے یا بم نلنا ثرياء السماء وسمكه لنردّ إيــــمـانـا إلى الغبراء ما تا ثریا آسمان رسیده ایم ظر إلـى الــفـتـن التـي نـيـرانـهـا تجرى دموعا بل عيون دماء آن فتنه ها را به بین که آتش آن فتنه تا ایمان را سوئے زمین فرود آریم اشک ها جاری می کند بلکہ چشمہ ہائے خون می برآرد فأقامني الرحمن عند دخانها لفلاح مدلجين في الـلـيـلاء پس خدا تعالیٰ مرا بر وقت دخان آن فتنه با قائم کرد تا آن را که در شب می روند نجات بخشد وقد اقتضت زفرات مرضی مقدمی فحضرت حمّالا كئوس شفاء ونعرہ ہائے مریضان آمدن مرا تقاضا کرد پس من با جامہائے شفانز داوشان حاضر شدم لــمـا أتيتُ القوم سبـوا كـالـــعــدا وتخيروا سبـل الشـقـا بــــــــإبــــــاء ہرگاہ آمدم قوم مرا دشنا مها دادند واز راه انکار طریقت شقاوت را اختیار کردند