حقیقةُ الوحی — Page 305
روحانی خزائن جلد ۲۲ ۳۰۵ حقيقة الوح خدا خود سوز د آن کرم دنی را که باشد از عدوان محمد اگر خواہی نجات از مستی نفس بیا در ذیل مستان محمد اگر خواہی کہ حق گوید ثنایت بشو از دل ثنا خوان محمد برہان محمد بست اگر خواہی دلیلے عاشقش باش محمد سرے دارم فدائے خاک احمد دلم ہر وقت قربان محمد بگیسوئے رسول اللہ کہ ہستم شار روئے تابان محمد درین ره گر گشندم در بسوزند نتابم رو ز ایوان محمد بسه سهل است از دنیا بُریدن بیادِ حسن و احسان محمد فدا شد در رہش ہر ذره من که دیدم حسن پنهان محمد دگر اُستاد را نامی ندانم بدیگر دلبری کاری ندارم که خواندم در دبستان محمد که هستم گشته آن محمد مرا آن گوشه چشم باید نخواهم جز گلستان محمد دل دارم به پهلویم مجوئید که بستیمش بدامان محمد من آن خوش مرغ از مرغانِ قدسم که دارد جا به بستان محمد تو جان ما منور کردی از عشق فدایت جانم اے جانِ محمد دریغا گر دہم صد جاں دریں راہ نباشد نیز شامان محمد چہ ہیبت ها بدادند این جواں را که ناید کس به میدان محمد ره مولے کہ گم کردند مردم بجو در آل و اعوان محمد ۲۹۲ ۲۹۳