براہین احمدیہ حصہ چہارم — Page 378
روحانی خزائن جلد ۱ ٣٧٦ براہین احمدیہ حصہ چہارم ۳۲۲ کے ارادہ اور اختیار سے وقوع میں آتے رہتے ہیں جیسے تمام تغییرات سماوی و ارضی دم زدن در خیالہائی محال هست شوریدہ مشربے و ضلال بقیه حاشیه نمبر ا ا ہر کہ رخت افگند بویرانہ می نماید بتر ز دیوانه چون چنین سرزنی ز راه صواب نه دانی که آخر است حساب پائے تو لنگ منزل تو دراز ترسمت چون رسی ازین تک و تار خود چنین است فطرت انسان کہ چو بیند که مشکل است گران اول از زور و تاب و طاقت خویش می کند سعی و جهد بیش از بیش زیر بار سپاس کس ناید تا مگر کار بسته بکشاید چون به بیند که کار رفت از دست رسن اختیار رفت از رو نہر سوئے کوچہ یاران مددے دست جوید از مددگاران زور دست برادران جوید نزد هر کاردان بھی پوید چون بماند ز ہر طرف ناچار نالد آخر بدرگه دادار نعرہ با میزند بحضرت پاک و از تضرع جبین نهد برخاک دشوار ره خود بندد و بگرید زار کا کشائیندہ گنه من به بخش و پرده به پوش تانه دشمن زند بشادی جوش چنین فطرت بشر افتاد زان سه گونه صفت که کردم یاد چون آن حکیمش ز لطف بی پایان حسب فطرت بداد ہم سامان از پئے جہد خویش عقلش داد و از پئے کار با همین امداد از شعوب و قبائل و اقوام و از پیئے حاجت فیوض خدا تا رسد کار آدمی بکمال راه رحم فکر در و قیاس و خوض کشاد قلب یک دگر بنهاد کرد کار نظام کرد الهام را و ربط تمام ز رحم عطا تا میسر شود ہمہ آمال تا بحد یقین رسید تعلیم دو گونه تقسیم حمد سہو کتابت معلوم ہوتا ہے تگ و تاز ہونا چاہیے۔(ناشر)