براہین احمدیہ حصہ سوم — Page 176
روحانی خزائن جلد ۱ ۱۷۴ براہین احمدیہ حصہ سوم بقیه حاشیه نمبراا لغزش حاجت پیدا کند نادان مغرور ایسا دعویٰ کرتا تو ہزاروں اُس سے بہتر تالیفیں کرنے والے اور اس کے منہ آب جان بخشی از جانان آیدت رو طلب میکن اگر جان بایدت هست آن آر بقا بس ناپدید کس بجز مصباح حق راهش ندید آن خیالاتی که بینی از خرد پر تو آن هم ز وحی حق رسد لیک چشم دیدنت چون باز نیست زین دل تو محرم این راز نیست از حق که من دانا دلم حاجت وحیش ندارم عاقلم در دمے عقل ترا رسوا کند عقل تو گورے مخصص از برون واند رونش چیست؟ یک لا شے زبون منتہائے عقل تعلیم خداست ہر صداقت را ظهور از انبیاست ہر کہ علمی یافت از تعلیم یافت تافت آن روئے کزو روئے نتافت اے قصیر العمر گیر آموزگار طبع زاد ناقصان ہم ناقص ۔ گر ترا گوشے بود حرفے بس ست حق منزه از خطا تو پُر خطا داور یہا کم کن و بر حق بپا عقل تو مغلوب صد حرص و ہواست تکیه بر مغلوب کار اشقیاست از کس و ناکس بیاموزی فنون عار داری زان حکیم بے چگون از تکبر راه حق بگذاشتے این چه کردی این چه تخمے کاشتے اے ستمگر این همان مولائے ماست کز عطیاتش همه ارض و سما ست ابر و باران و مه و مهر آفرید کرد تابستان و سرما را پدید تا بفضل او غذائے خود خوریم زنده مانیم تن خود پروریم آنکه بر تن کرد این لطف اتم کے کند محروم جان را از کرم با زبانِ حال گوید روزگار سرت و وحی فرقان ست جذب ایزدی تا برندت از خودی در بے خودی ہست قرآن دافع شرک نهان تا مراد را هم از و یابی نشان تا رہے از کبر و خود بینی و ناز تاشوی ممنون فضل کارساز دور شو از کبر تا رحم آیدش بندگی کن بندگی می بایدش