انجام آتھم — Page 280
روحانی خزائن جلد ۱۱ ۲۸۰ مكتوب احمد ۲۸۰ نلناثرياء السماء وسمكه لنرة إيمانًا إلى الغبراء ما متا ثریا و آسمان رسیده ایم ظر إلى الـفـتـن التـي نـيـرانـهـا تجرى دموعــــا بـــل عيــون دماء تا ایمان را سوئے زمین فرود آریم آن فتنہ ہارا بہ بین کہ آتشہائے آن فتنہ پس خدا تعالیٰ مرا بر وقت دخان آن فتنه با قائم کرد اشک با جاری می کند بلکہ چشمہ ہائے خون می برآرد فأقامنى الرحمن عند دخانها لفلاح مدلجين في الـلـيـلاء تا آن را که در شب می روند نجات بخشد وقد اقتضت زفرات مرضی مقدمی فحضرت حمّالا كئوس شفاء پس من با جامہائے شفانز داوشان حاضر شدم ونعرہ ہائے مریضان آمدن مرا تقاضا کرد لما أتيتُ القوم سبوا كالعدا وتخيروا سُبل الشقا بإبـاء ہرگاہ آمدم قوم مرا دشنا مها دادند واز راه انکار طریق شقاوت را اختیار کردند قالوا كذوب كيذبان كذبة بل كافر ومزوّر ومُرائِي بلکہ کا فرو دروغ آراینده ور یا کار است گفتند که این شخص کا ذب و کذاب است مَن مُخـيـر عـن ذلّتى ومصيبتي مولاى ختم الرسل بحر عطاءِ مولائے مرا رساند که خاتم الانبیاء و دریائے بخشش ہاست آن کیست که این ذلت من و مصیبت من يا طيب الأخلاق والأسماء أفأنت اے پاک اخلاق و پاک نام با عدنا من الآلاء آیا تو ما را از نعمت ہائے خود ر د مے کنی تو آن هستی که در تن من مانند جان است أنت الذي شغف الجَنانَ محبّةً | أنت الذي كالرُّوح في خوبائی تو آن هستی که محبت او در قعر دل من فرو رفته است أنت الذى قد جذب قلبی نحوه أنت الذي قد قام للإصباء تو آن ہستی کہ سوئے او دل من کشیده شده است أنت الذي بوداده و بحب تو آن هستی که ببرکت محبت او و دوستی او تو آن ہستی کہ برائے دلبر من ایستاد أيدت بالإلهام والإلقاء از الهام والقاء الہی تائید یافتم أنت الذي أعطى الشريعة والهدى نجی رقاب النـاس مـن أعـــــــاء وگر دنہائے مردم را از بارگران نجات داد تو آن هستی که شریعت و ہدایت را بما رسانید هيئات كيف نفرّ منک کمفسد روحی فدتك بلوعة ووفاء این کجا ممکن است که ما هیچو مفسدی از تو بگریزیم جان من بسوزش عشق و وفا بر تو قربان است آمنت بالقرآن صُحفِ إلهنا وبكل ما أخبـــــــرت مـن أنباء من بقرآن شریف ایمان آوردم که کتاب خدائے ماست و با آن همه خبر با ایمان آوردم که تو خبر دادی یاسیدی یا موئل الضعفاء جئناک مظلومين من جهلاء اے سردار من اے جائے بازگشت ضعیفان ما بجناب تو از جور جاہلان رسیدیم إن المحبة لا تضاع وتشترى إنا نحبـک یـا ذُکاء سخاءِ محبت ضائع کرده نمی شود و کر یمان آن را می خرند ما با تو اے آفتاب سخاوت محبت می داریم