انجام آتھم — Page 280
روحانی خزائن جلد ۱۱ ۲۸۰ مكتوب احمد ۲۸۰ نلناثرياء السماء وسمكه لنردّ إيــــــمانا إلى الغبراء ما تا ثریاء آسمان رسیده ایم تا ایمان را سوئے زمین فرود آریم انظر إلى الفتن التي نيرانها تجرى دموعا بل عيون دماء آن فتنه ها را به بین کہ آتشہائے آن فتنه فأقامني الرحمن عند دخانها پس خدا تعالیٰ مرا بر وقت دخان آن فتنه با قائم کرد اشک ها جاری می کند بلکہ چشمہ ہائے خون می برآرد لفلاح مدلجين في الليلاء تا آن را که در شب می روند نجات بخشد وقد اقتضت زفرات مرضی مقدمی فحضرت حمّالا كئوس شفاء و نعرہ ہائے مریضان آمدن مرا تقاضا کرد لما أتيتُ القوم سبوا كالعدا ہر گاه آمدم قوم مراد شنا مها دادند پس من با جامہائے شفانز داوشان حاضر شدم وتخيروا سبل الشقا بإباء و از راه انکار طریق شقاوت را اختیار کردند قالوا كذوب كيذبان كذبة بل كافر ومزوّر ومرائي گفتند که این شخص کا ذب و کذاب است من مخبر عن ذلتى ومصيبتي آن کیست که این ذلت من و مصیبت من يا طيب الأخلاق والأسماء اے پاک اخلاق و پاک نام ہا أنت الذي شغف الجنان محبة تو آن هستی که محبت او در قعر دل من فرو رفته است أنت الذي قد جذب قلبی نحوه | تو آن ہستی کہ سوئے او دل من کشیده شده است أنت الذي بوداده و بحبه تو آن هستی که ببرکت محبت او و دوستی او أنت الذي أعطى الشريعة والهدى تو آن هستی که شریعت و هدایت را بما رسانید هيئات كيف نفرّ منک کمفسد این کجا ممکن است که ما همچو مفسدی از تو بگریزیم بلکہ کافر و دروغ آراینده و ریا کار است مولای ختم الرسل بحر عطاء مولائے مرا رساند کہ خاتم الانبیاء و دریائے بخشش هاست أفأنت تبعدنا من الآلاء آیا تو ما را از نعمت ہائے خودر دے کنی أنت الذي كالروح في حوبائی تو آن هستی که در تن من مانند جان است أنت الذي قد قام للإصباء تو آن هستی کہ برائے دلبری من ایستاد أيدت بالإلهام والإلقاء از الهام والقاء الہی تائید یافتم نجى رقاب الناس من أعباء وگر دنہائے مردم را از بارگران نجات داد روحی فدتك بلوعة ووفاء جان من بسوزش عشق و وفا بر تو قربان است آمنت بالقرآن صحفِ إِلهنا وبكل ما أخبـــــــرت من أنباء من بقرآن شریف ایمان آوردم که کتاب خدائے ماست و با آن همه خبر با ایمان آوردم که تو خبر دادی یا سیدی یاموئل الضعفاء اے سردار من اے جائے بازگشت ضعیفان إن المحبة لا تضاع وتشترى محبت ضائع کرده نمی شود و کریمان آن را می خرند جئناک مظلومين من جهلاء ما بجناب تو از جور جاهلان رسیدیم إنا نحبك يا ذكاء سخاء ما با تو اے آفتاب سخاوت محبت می داریم