انجام آتھم — Page 246
روحانی خزائن جلد ۱ ۲۴۶ مكتوب احمد ۲۴۶ وعزا إلى زندقة وضلالة، ليستر به جهلا يُخزيه، ويزيّن شأنه في أعين تابعيه | وسوئے من زندقہ وگرا ہے را منسوب کرد تا که بدین حیله آن جهل را بپوشد که اور ا رسوا می کند و شان خود را در چشم ويكثر سواد طالبيه، ويؤذى قلوب المسترشدين ۔ فلما رأيت أنه أفاق من | تابعین خود زینت دہد ۔ وگروه طالبان را بیفزائد - و دل مردم رشید را بیازارد - پس چون دیدم که او از خشی خود إغمائه، وضحك بعد بكائه، ورجع إلى أدراجه واستراح بعد انزعاجه بهوش آمد و بعد گریستن بخندید و سوئے راہ ہائے خود واپس رفت و بعد رنج آرام یافت ۔ ورقات دمعته وانفشات لوعته، رأيت أن أتم عليه الحجة مرة ثانية واشک او بایستاد و سوزش او کم شد۔ مناسب دیدم که حجت را بر و تمام کنم ۔ وأسلط عليه من الحق زبانية، فاليوم قمتُ لهذا المرام ، لعل الله و از حق سیاست کنندگان را بر و مسلط کنم ۔ پس امروز برائے ہمین مطلب استادہ ام ۔ شاید اللہ تعالیٰ سوئے دار السلام يهديه إلى دار السلام۔ إنه يحول بين المرء وقلبه وإنه يشفى المؤوفين۔ اورا ہدایت نماید به تحقیق خدا تعالی در انسان و دل او حائل میشود ۔ و آفت زدگان را شفا می بخشد فيا أيها الشيخ الضال، والمفترى البطال، ألم يأن لك أن تتوب | پس اے شیخ گمراہ و مفتری بطال آیا تا ہنوز برائے تو وقت نرسیده است که تو به کنی وتلين البال؟ أتفرح بحياة فيه البلايا، وفي آخرها المنايا ؟ طالما أيقظتُك و دل تو نرم گردد۔ آیا بدین زندگی خوش میشوی که در آن آفات اند و در آخر او مر گهاست - مد تے شد بالوصايا، ووضعتُ أمام عينيك المرايا ثم أقسمت لعلك تطمئنّ بالألايا ، که من بوصیت با ترا بیدار می کنم - و پیش چشم تو آئینہ بانہادم - باز قسم خوردم شاید تو باقسم مطمئن شوی فقلتُ والله إني لست بمفترى وأعوذ بربّ البرايا، أن أسعى إلى الخطايا پس گفتم که بخدا من مفتری نیستم و پناہ خدا می گیرم کہ سوئے خطا با پویم۔