انجام آتھم

by Hazrat Mirza Ghulam Ahmad

Page 247 of 448

انجام آتھم — Page 247

۲۴۷ مكتوب احمد روحانی خزائن جلد ۱ فما ظننت إلَّا ظن السوء وما تكلمتَ إلَّا كالمجترئين ۔ أيها الشيخ إن الدنيا فانية، (٢٢٧ پس تو بجز قطن بد بیچ نکردی و بجز پیبا کی بیچ گونہ کلام نکردی۔ اے شیخ دنیا فانی اسہ است والذى يبقى فهى حضرة ربانية۔ ترى رجلا متنعما في المساء ، ثم ترى ذات بكرة أنه و آنچه باقی خواهد ماند آن ذات البی است و شخص را بوقت شام در خوشحالی سے بینی باز در صبحی می بینی که اواز ليس من الأحياء۔ والموتُ يُهلك أفعى أعجز الراقي، وكلّ شيءٍ فان ويبقى وجه زندگان نیست - وموت آن مار را هم میکشد که از وافسون کنندگان عاجز می آیند ۔ و ہر چیز در معرض فناست و الله الباقى۔ وأَيْمُ اللهِ، إِنّ ديمتى قد انهلت من الرحمن لا من مساعي الإنسان | خدائے کہ نام او باقی است باقی خواهد ماند و بخدا که باران پیوسته من از خداتعالی ریخته است نه از کوشش ہائے انسان ولذلك دعوتك أن تأتينى كصديق حميم، فأظهرت نفسک کصدید حمیم | واز همین سبب ترا خوانده بودم که هیچو دوست صادق نزدم بیائی ۔ پس خویشتن را همچو زرداب ظاہر کردی۔ وإني أُيّدتُ من الله القدير، وأُعطيت عجائب من فضله الكثير ۔ ومن آياته | ومن از خدائے قدیر تائید یافته ام - واز فضل او که بسیار است عجائب امور داده شده ام ۔ واز نشانہائے او أنه علمنى لسانا عربيّة، وأعطانى نكاتا أدبية، وفضّلني على العالمين یے این است که او مراعلم زبان عربی بیا موخت ۔ ومرا نکات آن زبان بخشید ۔ و مرا بر عالمان این زمانه المعاصرين۔ فإن كنتَ فى شك من آيتي وتحسب نفسك حُدَيًّا بلاغتی فضیلت داد۔ پس اگر تو از نشان من در شک ہستی ۔ و نفس خود را معارض بلاغت من می پنداری۔ فتحام القال والقيل، واكتـب بـحـذائـى الكثير أو القليل، وجَدِّدِ التحقيق پس ہمہ قال وقیل بگزار و بمقابل من کثیر نویسم یا قلیل بنولیں۔ واز سر نو تحقیق کن ودع ما فات، وبارِزُ في موطن وعين له الميقات۔ وعلى وعليك أن نحضر وگزشته را ترک کن و در میدانے بمقابلہ من بیا و تاریخ حاضری مقرر کن ۔ و بر من و بر تو واجب خواهد بود که