انجام آتھم — Page 141
۱۴۱ مكتوب احمد روحانی خزائن جلد ۱۱ عبادهِ الصَّالِحِين۔ فقاموا لله لإطاعتي، وتركوا إرادتهم لإرادتي، و (۱۳۱) علم و معرفت بخشید ۔ ودر بندگان نیکوکار داخل کرد۔ پس براه خدا در اطاعت من استاده اند واراده خود را خالفوا لي أزواجهم وأحبابهم ، وأبناء هم وآباء ،هم، وجاء ونى تائبين۔ إنهم برائے ارادہ من ترک کردند و زنان خود را و دوستان خود را و پسران خود را و پدران خود را برائے من مخالفت کردند مـن قـوم أثنى عليهم ربّى وألهمني وقال : تَرَى أَعْيُنَهُمْ تَفِيضُ مِنَ و نزدم تو به کنندگان آمدند ایشان از ان جماعت ما هستند که خدا تعالیٰ تعریف ایشان کرد و مرا الهام داد الدَّمْعِ يُصَلُّونَ عَلَيْكَ۔ رَبَّنَا إِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُنَادِي و گفت که تو می بینی که اشک با از چشم شان روان می گردد بر تو درود می فرستند و می گویند کہ اے خداوند ما لِلإِيمَانِ فَآمَنَّا رَبَّنَا فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ» ما آواز منادی کننده را شنیدیم کہ برائے قومی کردن ایمان ہا منادی میکند ۔ پس اے خداوند ما ما ایمان آوردیم۔ پس مارا فهم منى وأنا منهم، إلا قليل من الغافلين، فإنهم لحقوا بنا بألسنهم در گواہان بنویس۔ پس ایشان از من اند و من از ایشانم مگراند که از غافلان که ایشان بز بانہائے خود بما پیوستند لا بقلوبهم، أو أمـحـلـوا بـعـد شُـؤُبُوبهم، والله يعلم ما في صدور العالمين۔ نہ بدلہائے خود ۔ یا خشک شدند بعد یک نوبت باران اخلاص و خدا خوب میداند که در سینہ ہائے جہانیان چیست فطوبى للذين سَمِعُوا وَصَايا الحق واستقامُوا عَلَيْهَا وَمَا سَمِعُوا بَعْدُ قولَ پس مبارک قومے کہ وصیتہائے حق شنیدند و استقامت ورزیدند و بعد زان نه نه سخن زنان خود نسائهم أو أبنائهم أو عشيرتهم، وما صاروا كالكسالى بل زادوا في اليقين۔ ونه سخن پسران خود و نه سخن قبیله خود و بعد از یقین شنیدند نشدند فالحاصل أن الرشد قد تبيّن، وأظهر الله الحق وبيَّن، وأشرقت پس حاصل کلام این است که رشد ظاهر شد۔ وحق پیدا گشت و آن روز ها