انجام آتھم — Page 111
روحانی خزائن جلد ۱۱ مكتوب احمد یا عباد الله اسمعوا، ثم فكروا ثم اقبلوا إن كنتم طالبين قد مات نبی الله عیسی، و اے بندگان خدا بشنوید - باز فکر کنید باز قبول کنید اگر جویندگان هستید - درین شک نیست که نبی اللہ عیسی وفات یافت أخبـرنـا عـن مـوتـه خـيـر الـخـلـق وسيّد الورى ، ثم شهد على موته كثير من أهل العلم والنهي و مارا از موت او بهترین مخلوقات صلی اللہ علیہ وسلم خبر داد۔ باز برموت او بسیاری از عالمان و عاقلان گواهی دادند كما شهد شاهد عند وفاة نبينا المصطفى، أعنى خليفة الله الصديق الأتقى۔ چنانچہ ابو بکر رضی اللہ عنہ کہ خلیفة اللہ وصدیق و اتنی بود و كذلك ذهب إليه كثير من ا ابر والأئمة، وما جاء لفظ رجوع “ و ہم چنین بسیاری از اکابر و امامان بسوئے موت مسیح رفته اند و لفظ رجوع مسیح در پیشگوئی آنحضرت صلی اللہ علیہ وسلم بقية الحاشي شيئًا بل تباعد عن حدوده؟ ولا يفتى القلب السليم، والعقل القويم، أن يبقى وجود | شود چرا که او چیز ۔ نیزے پیدا نکرد۔ بلکه از مخلوقات دور مانده و دل سلیم و عقل درست فتوی نمی دهد که وجود البارى بغير دليل وبرهان مبين ثم لَمَّا سلّموا أن أنواع المخلوقات نتيجة ضرورية باری از دلیل خالی باشد باز این مردم چون تسلیم کردند که انواع مخلوقات اقسام نیکی ہا و الأنواع الحسنات والسيئات، لزمهم أن يُقروا بأن أقسام الحيوانات لا يُجاوز أقسام الحسنة | بدی بارالطور نتیجه ضروری است ایشان را لازم آمد که این هم اقرار کنند که اقسام جانوران از اقسام نیکی و بدی والسيئة، وهذا باطل بالبداهة والمشاهدة الحسّيّة۔ فلا شك أن هذه متجاوز نیستند و این خیال به بداہت باطل و از مشاہدات حسیه در دوشش ظاہر است۔ پس پیچ شک نیست الأوهام قد نُحتت من تلفيقات إنسانية، وتجويزات اضطرارية، فإنهم إذ لم که این خیالات از منصو بہ ہائے انسانی اند واز قبیل تجویزات اضطرار یہ ست۔ چرا که اوشان چون يهتدوا إلى الحق، ألقوا الآراء رجـمـا بالغيب كالعامهين، وما كانوا مهتدين حق را نیافتند بب رائے ہا ظاہر کردند و چون سرگشتگان سخنها گفتند۔ نوٹ: اعجبنى عقل البراهمة انهم جمعوا التناقض في العقيدة۔ يعتقدون بوجوب العذاب على سيّئات سابق الزمان۔ ثم يدعون والخسران بل بعضهم يدعون بالاصرار۔ ويجلسون فى موقد النار بكد وتعب فى هواجر ذات لهب۔ ولا يفكرون في هذه التناقض كالعاقلين۔ از یشان با صرار دعا میکنند و در جائے افروختن آتش می نشیند وختی در رنج می بردارند و در آتش نشستن اوشان در وقته می باشد که آفتاب به نیم روز میرسد و شدت تپش میباشد و در این تناقض بیجو عاقلان فکرنمی کنند - منه مراعقل براهمه در تعجب انداخت ایشان تناقض را در عقیده خود جمع میکنند - اعتقاد میدارند که عذاب بوجہ گناہان سابقہ ضروری ست باز برائے دور کردن عذاب