انجام آتھم

انجام آتھم — Page 107

روحانی خزائن جلد ۱۱ ۱۰۷ مكتوب احمد بحاله ويبارك له زُلاله لا يرى يوم الحرمان في النعماء ، ولا ينحو بخته نحو ١٠ نمی گریزند و نه اقبال آن روز ہا۔ و زبنور ہائے او دفع کرده میشوند و در آب شیرین او برکت داشته می آید در الانكفاء ، مع أنه ينفد عمره في الفحشاء۔ لا تسقط عليه صاعقة، ولا تلدغه نعمتہائے خود روز محرومی نمی بیند ونه طالع اوسوئے برگشتگی قصه میکند با وجود یکه او مرخود در بدکاریها میگزراند۔ نہ بروے صاعقه حية، ولا يُمحى اسمه من الأرضين، بل يكثر أولاده، ويجمع حوله أحفاده۔ می افتد - و نه او را مارے میگزد و نام او از زمین محو کرده نمی شود بلکه اولاد او و اولاد اولاد او بسیار مے شود يملك الصدر في كل ناد محشود، و محفل مشهود، ويُحسَب مِن بدور در هر مجلسے کہ مجمع دارد صدر نشین می گردد و در هر مجلسی که درو اکابر حاضر می آیند امیر ایشان او المحافل، ورؤوس الأسافل، ويقوم خَدَمُه عند رأسه، حتى يهب من نعاسه می باشد و اورا ماہ تمام محافل وراس ورئیس تمام مردمان می دانند وخدمتگاران برسراو ایستاده می باشند الإلهية، ويجعل الله الكامل القادر الخالق كالضعفاء المعطّلين۔ وأنت تعلم أنه و این عقیدہ خدائے کامل را همچو کمزوران و بیکاران میگرداند و تو میدانی که خدا تعالی بقية الحاشية خلق كثيرا من الآلاء والنعماء للإنسان، وما كان وجود الإنسان ولا وجود أعماله بسیاری از نعمتها برائے انسان پیدا کرده است و در وقت پیدا کردن آن نعمتها از انسان و اعمال او نام في تلك الأوان، كما أنه خلق الأرض والسماء ، والشمس والقمر وكل ما شاء ، في الأفلاك | ونشانے نبود۔ چنانچہ او تعالی زمین و آسمان و شمس و قمر و هر چه خواست در آسمان و زمین پیدا والأرضين، لينتفع بها الناس بإذن رب العالمين۔ ولا شك أن وجود الإنسان ووجود | کرد تا که تمام مردم از آنها فائده بردارند و هیچ شک نیست که وجود انسان و وجود اعمال أعماله بعد وجود هذه المخلوقات، كما ترى أن وجودنا مسبوقة لوجود الأرض | او پس از وجود این مخلوقات چنانچه می بینی کہ وجود ما برائے وجود زمین و آسمان مسبوق ست ۔