انجام آتھم

انجام آتھم — Page 90

روحانی خزائن جلد ۱۱ ۹۰ مكتوب احمد ٩٠ وبلغ إلى الإيهات، أو يتركونه جائعًا كالصائمين۔ يشرب من بالوعة رامے یابد۔ و روئے شادی نمی بیند و گا ہے او را برسائیدن مصالحه طعام میزنند چون برسنگ خوب جتنبها الدواب، ويأكل من متأبّسات يأنف منها الكلاب، إذا أجدب نساید۔ وگا ہے او را ازین سبب زد و کوب میکنند که ازار بند را در ازار بتوقفے انداخته است۔ و او را طعام الملک فهو أول الأغراض ، وإذا نزل وباء فهو مورّد الأمراض۔ وإذا می دهند که در دیگها چسپان میماند سوخته و متعفن شده و فاسد گشته و هم چنین فاسد شده گوشت او را بخوردن بُدِءَ الأطفالُ فهو كعصف مأكول، وإذا أبدؤوا فهو بقى كمخدول، لا يقدر مید ہند۔ یا او را همچو روزہ دار تهی شکم میگذارند و از ان جائے دست در و شستن آب می نوشد که چار پایان نیز هم ازان على أكل العضاض ، وإذا جُرحَ فلا يظهر أريكة الجُرح، ولا يظهر لـحـم پر ہیز میکنند و آن اشیاء متعفنه میخورد که سگان هم ازان نفرت میدارند چون در ملک قحط می افتد صحيح بعد القرح۔ وقد يؤمر لكسح الكناسة، أو لغسل الكاسة، فيُضرب پس او اول نشانه قحط میگردد و چون و با فرومی آید پس او اول شخصی باشد که مورد امراض می شود عـلـى خـطــاء قـلـيـل مـن الخباثة، وقد يُجعَل حَمولة لأحمال، فلا تبكي عليه و چون طفلان بمرض چیچک مبتلا شوند پس او از چیچک ہمچو گیا ہے میگردد که از خوردن باز مانده و پامال شده باشد عيـن بــدمــع هـمـال، بل يحمل مرارًا أثقالا فيجرى دمه كالحائض، ويُعدونه و چون طفلان بعد از سقوط دندان بار دوم دندان بر آورند او ہیچو ناکامے میماند و نتواند که چیز با خورد على أرض دمثةٍ كالمُهر تحت الرايض، وقد يُجعَل كالوَجْناء و يُركب عليه، که از دندان توانند خورد و چون اتفاقاً مجروح شود پس زخم او پُر نمے شود و بعد از زخم گوشته تندرست بیرون وقد يهجد للخدمة والليلُ يَتَصَبُصَبُ أو يجتـم أمــام عـيـنـيــه وقـد يـؤمـر نمی آید۔ وگا ہے او را برائے صاف کردن خس و خاشاک یا برائے شوئیدن پیالہ میفرمایند۔ پس بخطائے اندک لِشَـق الـحـطــب حتى تَمُجُل يداه، وتتخاذل رجلاه، ثـم يـؤتـى الخبز قَفَارًا میزنند و گاہے او را اسپ بار برداری می کنند پس پیچ چشمے برونمی گرید و هیچ اشکے روان نمی گردد