انجام آتھم — Page 91
۹۱ روحانی خزائن جلد ۱۱ مكتوب احمد فتبكي عيناه۔ يأكل جبيزًا وينفز خفيزًا، وقد يُضرب ضربا شديدا، فلا يَجُنَا بار ہا برسرش می نهند۔ پس ہمچو زن حائض خون او روان میگردد و او را بر زمینی که پادر و فرو رود می دوانند همچو عليه أحد، بل يَجْفَأُ قِدرُ غضبهم فيدوسونه بضَهُد۔ وهو يشكو كثيرًا، فما ينجع قوله کرہ اسپ کہ زیر چابک سوار می باشد۔ وگا ہے ہمچو ناقہ براو سوار میشوند و گاہے شب در خدمت میدارند۔ پس قلب، بل يُقَدُّ شدقه دعابةً ويُخسئون ككلب۔ ويطير نفسه شعاعًا من شب دراز یا نصف آن از چشمان او میگذرد و گاہے برائے شگافتن هیزم مامور میشود تا آنکہ دستہائے او متورم كل طبع صلب، لا يحبه شقيق ولا الأخيافي ، ويظنون أنه ثالثة الأثافي۔ میشوند و پائے ہاست می افتند - باز نانے خشک پیش اومی آرند ۔ پس ہر دو چشم اومیگریند۔ وگا ہے بضرب إذا صافا رجلا فما أحبَّ، وإذا زَرَع فما أحَبَّ، وإِن أَحَبَّ فما أَلَبَّ، أَو بُرِدَتْ شدید او را میزنند پس هیچکس برونی افتد تا اورا از زد و کوب نگهدارد بلکه کفک غضب ایشان بجوش می آید۔ پس بقهر آن بیچاره أرضه أو أجبـا زرعه ثم بالجوع تَبَّ۔ وإذا تَخَبَّـــش مــالا مـن الأموال فيهيج را زیرپا میکوبند واو بسیار شکایتها میکند ۔ لیکن در پیچ دلے سخنش نمے گیرد بلکہ سنج دہن او را باستهزامی شگافند۔ و ہیچو عليها زوبعة الزوال، ثم يأخذه نَوْجَةُ الحسرة ووجع البال، وإذا شكى فحماداه سنگ او ر از پیش میرانند پس از طبیعت ہائے سخت حواس او باخته می شوند ۔ نہ اور ا آن برادر دوست دارد که از مادر و پدر برادر او با شد أن يضـ عليه ويُعزى إلى الجهـــل والــــجــــــاهــــليـــن۔ ونه آن برادرے کہ صرف از طرف مادر برادر اوگر دیده و گمان می کنند که او مردے بد است۔ چون بکسے محبتے کند پس او محبت وأنفَدَ عمره عَزَبًا، حتى اشتعل رأسه شيبًا، وإذا تزوّجَ فَزَوَّجَ بجالِعَةٍ مفسدة پیش نمی آید و چون کشتے بکارد در کشت او دانه نمی افتند واگردانه افتاد پس از مغز خالی میماند یا برزمین او ژاله بارد ناشزة، كريه المنظر مسنون الوجه ونافرة فينفد عمره في نائبات الدهر وتحت یا کشت خود را بحالت خامی میفر و شد بازیگر سنگی بمیرد و چون از بین سود از ان سومالے فراهم می آرد پس بران مال گرد باد نیستی أنياب الـنـكــد، وربمــا يريد أن ينتهر لقلة ذات اليد، ويرى نفســه فــي برمی خیزد۔ باز اور اگرد باد حسرت میگیرد و در دل می آزارد و چون شکوه کند پس آخری نتیجه شکوه این می باشد که مردم بردمی خندیدند و