مکتوبات احمد (جلد پنجم)

مکتوبات احمد (جلد پنجم) — Page 44

بِسْمِ اللّٰہِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِیْمِ نَحْمَدُہٗ وَنُصَلِّیْ عَلٰی رَسُوْلِہِ الْکَرِیْمِ بخدمت جناب حضرت اقدس خلیفۃ اللہ و رسول اللہ مسیح موعود ومہدی مسعود علیہ الصلوٰۃ والسلام السلام علیکم ورحمۃ اللہ وبرکاتہ اما بعد۔عرض چنان است کہ درمعنائی این آیۃ شریف کہ درسورۂ واقعہ است ۔۔۔۔ ۱؎۔کہ مردم مے گویند کہ مقربین گروہ ہستند از اولین کہ صحابہؓ محمد رسول اللہ ہستند ومقربین اندک ہستند از آخرین کہ صحابہؓ مسیح موعود ہستند این معنٰی درنزدمایان درست نیست بلکہ صحیح این است کہ مقربین در اولین صحابہؓ بسیار ہستند ودرآخرین صحابہؓ اندک ہستندو ایضاً درجماعت احمدیہ در مدت اول کہ در بیعت داخل ہستند درآن مقربین بسیار ہستند دآن کسان کہ دربیعت آخرین باشند درآن مقربین کم ہستند ومعنائی اوّل ازین سبب درست نیست کہ از سورہ فاتحہ مخالف است چرا کہ این ہم یک عظیم نعمت است کہ دراتباع مسیح موعود مقربین بسیار باشند ہمان مقدار کہ در صحابہؓ بودند پس این نعمت بہ مسیح موعود چرا دادہ نشدہ است و از حدیث شریف نیز مخالف است کہ حضرت پیغمبر صلی اللہ علیہ وسلم فرمودہ است کہ مثال امت من مثل باران است معلوم نمے شودکہ اولش خیر است یا آخرآن ودیگر اینکہ ازین آیۃ شریف نیز معلوم مے شودکہ معنٰی اوّل درست نیست۔ ۲؎۔الخ سورۃ التوبۃ پ۱۱۔وازین آیۃ شریف نیز معلوم مے شودکہ درست نیست۔۳؎۔الخ سورۃ الجمعۃ پ۲۸۔الغرض درین امر فیصلہ مے خواہم۔دیگر اینکہ دعائے جامع میخواہم کہ درحق مایان عاجزان مرحمت فرمودہ شود۔٭ العارض عبدالستار وغلام محمد افغان از قادیان ۱؎ الواقعۃ : ۱۱ تا ۱۵ ۲؎ التوبۃ : ۱۰۰ ۳؎ الجمعۃ : ۴ ٭ اخبار بدر نمبر ۳۸ جلد ۶مؤرخہ ۱۹؍ستمبر ۱۹۰۷ء صفحہ ۷