درثمین فارسی (جلد دوم)

درثمین فارسی (جلد دوم) — Page xv

نمبر شمار نظم نمبر 94 150 95 151 96 152 97 153 1 154 2 155 3 156 4 157 5 158 6 159 7 160 8 161 9 162 10 163 11 164 12 165 13 166 14 167 15 168 16 169 17 170 مصرع اول هفت کشور گر ز حالم بے خبر باشد چه باک۔کجا اس مفسدے را جائے باشد۔۔۔۔صید کردن کار ما آمد مگر دردا که حسن صُورتِ فرقاں عیاں نماند متفرق اشعار کر مک پروانه را چون موت می آید فراز پنا ہم آں تو انا نیست هر آن۔۔۔خاکساریم و سخن از ره غربت گوئیم۔ہر هر که تخف انگلند به میر منیر چوں نیستت بیک مکسے تاب ہمسری۔۔۔کلام پاک آس نیچوں وہد صد جام عرفان را۔عشق است که بر خاک مذلت غلطاند بیچ محبوبے نماند هیچو یارِ دلبرم۔ہمیں مرگ است کزیاران بپوشد رُوئے یاراں را۔حمد اللہ کہ ایس کحل الجواہر۔متاب از سر مه رو گر روشنی چشم می باید جنس نام و ننگ و عزت را از دامان رح یختیم۔اے غافلاں وفا نکند ایں سرائے خام۔۔چوں گمان کنم اینجا مدد رُوح قدس۔گرچه هر کس زره لاف بیانی دارد۔اے خدا نور ده این تیره درونا نے را نمی ترسیم از مردن چنیں خوف از دل افگندیم صفحہ نمبر 571 572 574 575 579 579 579 580 580 580 581 581 582 582 582 582 583 583 583 583 584 8