درثمین فارسی (جلد دوم) — Page xiv
نمبر شمار نظم نمبر 72 128 73 129 74 130 75 131 76 132 77 133 78 134 79 135 136 81 137 82 138 83 139 80 83 84 140 85 141 86 142 مصرع اول آن جوانمرد و حبیب کردگار۔۔۔الا اے کہ ہشیاری و پاک زاد اے سرو جان و دل و ہر ذرہ ام قربانِ تو۔عجب دارم از لطف اے کردگار۔مرانہ زہد و عبادت نه خدمت و کاری است۔اگر مردی ره مولی طلب کن۔یک نظر سُوئے فلک کن یک نظر سُوئے زمین۔آنانکه بر دعاوی ما حمله ها کنند۔بجر فضل خداوندی چه درمانی ضلالت را۔۔۔اے یار ازل بس است رُوئے تو مرا۔۔مردم تا ایل گویندم که چون عیسی شد۔کس بہر کسے سر ندید جاں نفشاند۔= از بندگانِ نفس ره آن یگاں مپرس آنکه گوید ابن مریم چون شدی۔چہ شیریں منظری اے دلستانم چوں مرا حکم از پے قوم مسیحی داده اند۔۔۔۔۔۔صفحہ نمبر 513 521 524 526 527 528 529 530 531 534 535 538 539 540 543 544 545 546 547 564 567 569 آنکه آید از خدا آید بدو نصرت دوال تو مردان آن راه چون جنگری سپاس آن خداوند یکتائے را۔تو خواہی خسپ یا خود مرده می باش آه صد آه رفت عمر بیاد۔اے شوخ زناتواں چہ جوئی ؟۔7 87 143 88 144 89 145 90 90 146 91 147 92 148 93 149