درثمین فارسی (جلد اوّل)

درثمین فارسی (جلد اوّل) — Page xviii

590 591 591 591 592 592 592 593 593 593 594 594 594 595 595 596 596 596 597 597 597 598 مصرع اول گر ہمیں لاف و گزاف و شیخی است۔بُردباری می کند زور آورے۔کے پرستند بنده را جز آنکه نادانی بود۔محمد است امام و چراغ ہر دو جہاں۔صدق را ہر دم مدد آید ز رب العالمیں۔اے خدا اے چشمہ نور ہدی۔ذلّت صادق مجواے بے تمیز ہر که روشن شد دل و جان و دروس از حضرتش ترا با ہر کہ رُوئے آشنائی است خلق و عالم جمله در شور وشراند۔گر این گفرم بدست آید بر وقربان گنم صد دیں۔گر مهر خویش بر کنم از روئے دلبرم۔۔خیز تا از در آن بار مرادی طلبيم۔آسمان و مه و خورشید شهادت دادند۔از افترا و کذب شما خوں شدست دل چو آمد از خُدا طاغوں پہ بیس از چشم اکرامش جہاں را دل ازیں طاعون دو نیم است بهر دمم مددی از خُدا همی آید۔چہ شیریں یاد تست اے دلستانم۔تا شود پیر کود کے ناداں۔ایں ہمہ وحی است از رب السماء۔۔۔۔۔آسمان بار دنشان الوقت میگوید زمین۔10 نمبر شمار 40 193 41 194 42 195 43 196 44 197 45 198 46 199 47 200 48 201 49 202 50 50 203 51 204 52 205 53 206 54 207 55 55 208 56 209 57 210 58 211 59 212 09 60 213 61 214