درثمین فارسی (جلد اوّل)

درثمین فارسی (جلد اوّل) — Page xii

55 71 74 77 78 101 112 115 116 188 189 190 191 192 218 219 224 226 227 228 229 230 نمبر شمار نظم تم 6 62 7 63 8 64 9 65 10 66 11 67 57 12 68 13 69 60 14 70 15 71 16 17 73 172 72 73 18 74 1 1999 20 20 75 76 21 77 22 78 23 79 80 24 24 25 81 26 82 27 83 مصرع اوّل عیش دنیائے دُوں دے چندست۔ہست فرقاں آفتاب علم و دیں۔اے در انکار مانده از الهام۔تر اعتقل تو ہر دم پائے بند کبر میدارد۔حاجت ٹورے بود هر چشم را۔۔الا اے کمر بسته بر افترا۔از نور پاک قرآن صحیح صفا دمیده از وحی خدا صبح صداقت بدمیده اے سر خود کشیده از فرقان۔ناتوانان را کجا تاب و تواں۔۔چشم و گوش و دیده بندائے حق گزین هست فرقانِ مبارک از خدا طیب شجر اے خالقِ ارض و سما بر من در رحمت کشا۔اے خدا اے چارہ آزار ما۔۔۔جان و دلم فدائے جمال محمد۔است اے دلبر و دلستان و۔۔۔دلدار۔۔۔۔۔اے تعلیم وید آواره آنجا که محبه نمک میریزد۔سینه می باید تهی از غیر یار۔۔ترک خوبی می کناند خوبتر تا بر دلم نظر شد از مهر ماه ما را۔۔۔آن صید تیره بخت کہ بندی بہائے اوست۔