درثمین فارسی (جلد اوّل)

درثمین فارسی (جلد اوّل) — Page xiii

231 239 241 242 256 257 258 260 265 266 283 290 291 292 293 298 301 302 305 308 311 313 نمبر شمار نظم نمبر 28 84 29 85 30 86 31 87 32 88 33 89 34 90 35 1] 91 36 92 37 93 38 94 95 95 96 96 39 40 40 41 97 42 98 43 99 44 100 45 101 45 46 102 47 103 48 104 49 105 مصرع اول سے سز دگر خوں بہاردو یہ ہر اہل دیں۔شان احمد را که داند جو خدا و چر کریم۔آں نہ دانائی بود کر نا شکیبائی نفس۔جائیکه از مسیح و نزولش سخن رود اے خدا جانم بر اسرارت دا۔اے خدا اے مالک ارض و سما گر خدا از بنده خوشنود نیست بکوشید اے جواناں تا بہ دیں قوت شود پیدا۔محبت تو دوائے ہزار بیماری است۔چوں زمن آید شنائے سرور عالی تیار بده از چشم خود آب درختان محبت را مصطفی را چون فروتر شد۔مقام۔چوں مرا ٹورے پئے قومے مسیحی داده اند دوستان خود را ثارِ حضرتِ جاناں کنید عجب نوریست در جان محمد قربان شست جان من اے یار مستم۔۔۔اے اسیر عقل خود بر ہستی خود کم بناز اے نیچر شوخ ایس چه ایزا است۔روئے دلبر از طلبگاراں نمی دارد حجاب۔یکسے شد دین احمد پیچ خویش و یار نیست۔رهبر ما سید ما مصطفه است۔حمد و شکر آں خدائے کردگار۔۔5