دُرّ مکنون — Page 163
۱۶۳۰ ذات او بے نظیر دانستن قدرت او کبیر دانستن هم محبت فزاید از ایمان شکر و حمد و سپاس برحسان ہم محبت فزاید از خیرات دادن اندر ره خدا صدقات ہم محبت زمبر افزاید چون بلائے ز آسمان آید هم محبت فزون شود آنرا که بدار و عزیز تر آن را چون کتاب خدائی را بین الفت آن کتاب بگزیند نامه یار خویش را خواند چاره کار خویش را داند از سر صدق و بندگی و نیاز بوسد آن خط مظهر اعجاز بر سر دیدگان خود بالد هم بیاد قصور خود نالد نست گرد و بدید کش یکبار عشق بازی کند بنامه یا ہر کرا عاشق رخش باید خدمتش را بدیده بشتابد هر که آمد ز عشق برخوردار ایزوش بر خوراند از هر کانه عشق من تقدیم جانانه در دلش آنچنان کند خانه اے مرا سوخته ز عشوه گری چه کنم تا تو سوئے من نگری یا بما باز پس بده دل ما هم محبت شود بحق گوئی مر خداوند را ارضا جوئی هم محبت شود ز خود داری ترک خبث و فساد و بدکاری زمین که پاک است آن خدای جهان نه پسند و مگر ره پاکان تا بلوث گناه چرگینی هرگز آن شاه پاک نشینی برد با ترجمه فرما