دُرّ مکنون

دُرّ مکنون — Page 162

١٢ خاک مابش اسے طبیعت خاکی که بود کبر سخت نا پاکی بود روزی که بوده نابود ہم بروزے نماند از تو وجود عاشقان را چه جاه در کار است عزت ماه بعزت یار است چون عظیم است نشان بر آپ گر ز خاکم مترجم بیم وچه باک طریق محبت راستی موجب رضا خدا است کسی ندیدم که گم شداز راه راست غربت او بدان زقلب سیم که فزاید محبت از تعظیم ہر کہ باشد فدائے صورت بار فارغ افت رالفت اخبار یا خدا خواہ یا ہوا و ہوس نتوان عشق باختن بدوکس ہم محبت فزاید از گفتار که بود از برائے عزت یار ہم محبت فزاید از کینے کہ بو در شریر و بے دینے آنکه خود را خدا ئے انگارو سر بکبر و غرور بردارد آن خداوند ست آنکه خداست جبل سازی درین بمقام خطاست کے شود بندہ رب عالمیان نتوان ساختن خدائے جهان هم محبت فزاید از آداب حفظ نام خدائے در پہر باب ہم محبت فزاید از آن کار که بود خالص از پئے دلدار ہم محبت فزاید از خدمت بر خداوند خویش اطاعت ہم محبت فزاید از تعظیم بر خداوند خویش را تکریم