دُرّ مکنون

by Hazrat Mirza Ghulam Ahmad

Page 113 of 203

دُرّ مکنون — Page 113

را سر که توریت خواند و نیل این سخن را شبویت آسان گر با نشان بنگر ند در آن بے زبانان فصیح از تو شدند زشت دیان صبیح از تو شدند کورچشمان ز تو شدند مسیر دل سیابان شدند ماه پنیر اقتداء تو ہر کہ کر دیجان من او آمد است در قرآن حق ستود است بندگان بسیار که شدند از تو کامل الانوار صاحب نزه و عشق و در د شدند جان فشاندند و مرد فرد شدند بعد ازین حتی المقدور در تعریف صحابہ رضی الله مهم من انشاء الله خوابد تا فضیلت درجات پیغمبرخدا و تاثیر تعلیم معلوم شود * ہوس سیم و زر ز سر بروند در کلیم کہن بسر بردند صد هزارند این کسان دو چار که میس شان شد از تو در عیار در تجلی حق انسان گشتند آنچه باید بوسهم آن گشتند الحمد لله على ذلك اللَّهُمَّ صَلِّ عَلى سَيّدِنَا وَ نَبَيْنَا مُحَمَّدٍ وَالِ سَيّدِنَا ونبينا محمَّدٍ كَمَا صَلَيْتَ عَلَى سَيّدِنَا إِبْرَاهِيمَ وَالِ سَيِّدِنَا إِبْرَاهِيمَ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ نعت نبی کریم صلی اللہ علیہ وسلم گوشه دامن تو برگه گرفت اگر تا دو ماه نیست شگفت