حضرت نعمت اللہ ولیؒ اور اُن کا اصلی قصیدہ — Page 50
درمیان ملک پنجابش بود شہرت تمام قوم سکھانش مرید و پیروان پیدا شود ح به ملک مصرف سوڈاں اسنخارا و ہم نہاں کو حنتلان شهر کرج گیرند تاستانه به سحر خضر گیلاں قابض شود و یک آں ! این طرح بند سلطان گیرند بے ابانہ فوج فرنگ و یونان مرده شوند سخندق از شبل غائبانه از حکمت یگانه زقوم زناگر ظاہر شود علمدار ٹھنے جسمش چوں تار باشد قولش چون رستمانہ پارینه قصته شوئیم انه تانده ببند گوئیم افتاد قرآن دویم که افتاد انه زمانه اک زلزلہ کہ آید یوں زلزلہ قیامت جاپان تباه گردد اک نصف ثالثانه تا چار جنگ افتد به بیر عربی ۴ فاسخ "الت" بگردد بر " راج که سقانه