تحفة الندوہ — Page 355
روحانی خزائن جلد ۱۹ ۳۵۳ مواهب الرحمن لأحد في هذه المناضلة ۔ دَع تصلّفك يا مسكين، فإنك لست من الرجال، لاف و گزاف را بگذار که تو از مردان نیستی ولو كنت شيئا لما فررت من الاحتيال ۔ ثم اعلم أني ما رُضْتُ صعاب واگر تو چیزی بودی از اینجا بحیله گری نگریختی باز بدان که من این راہ ہائے مشکل ادب الأدب بالمشقة والتعب، بل هذه موهبة من ربّي ونلت منه سِمطَ الدرر از روئے مشقت و تعب نرم نکرده ام بلکه این بخششی است از طرف خداوند من و یافتم از وسلک مروارید النخب ۔ هذا أمرى ولكنك إن بارزتني فعليك خبینک يتجلى، وسوف أریک یکتا۔ این است حال من مگر اگر تو بمقابلہ من آئی پس پنہانی تو بر تو ظاہر خواهد شد و بنمائم ترا که کدام کدام علم بأي علوم تتحلى۔ إن تغليطك أحق بالتغليط، وليس فيه دون السلاطة، حاصل کرده و تاریکی تو ہمچو صبح ظاهر شود ۔ سوئے غلطی منسوب کردن تو لائق این است که او را بغلطی منسوب لا كبيان السليط ۔ وما جئت قريتي هذه إلا لتخدع الناس، وتشيع الوسواس کند و در و بجز بد زبانی پیچ نیست نه همچو بیان مرد فصیح و نیامدی در ده ما گر برائے اینکه فریب دہی مردم را و وما كان إتيانك إلا كحِجَّةٍ لا تُقضى مناسكها، ولا تحصل بركاتها ۔ ولما عثرت وساوس را شائع کنی و نبود آمدن تو مگر ہمچو آن حج که مناسک آن ادا کرده نشوند و برکات او حاصل کرده نشوند پس على ما احتلت، وعلى ما بادرت إلى وكُرك وأجفلت، فاضت عيني على چون بر حیله تو اطلاع یافتم و برینکہ سوئے آشیانه خود شتافتی و بزودی رفتی ۔ پس اشک من جاری شد باعث شقوتک و خيبتك عند رجعتك خرجت كما دخلت، وذهبت كما بد بختی تو و نومیدی رجوع تو بیرون شدی همچنان که داخل شدی و رفتی همچنانکه حللت ۔ ووالله لو كنت وافيتنى لواسيتك ولو عاديتني ۔ وإنا لا نضمر آمدی کاش اگر تو نزد من بیامدی پس تو مرا غمخوار یافتی اگر چه تو دشمنی و ما پوشیده نمی کنیم حقد أحد من العدا، وإذا جاء نــا عــدو فالغل خلا ۔ ولذالك ساءنی (۱۳۳) دشمنے برائے بیچ کس از دشمنان پس چون دشمنی نزد ما آمد پس دشمنی رفت واز بہر همین مرا بد آمد