تحفة الندوہ — Page 266
روحانی خزائن جلد ۱۹ ۲۶۴ مواهب الرحمن السبوح ۔ وقلت إن العافية أصـفـاهـا وأبـقـاهـا وأبعدها من العذاب الأليم، قدوس ۔ خال زدن را مخالفت کردم و گفتم که عافیت که باقی تر وصافی ترست دورتر است از عذاب الیم - ☆ از هی كلها معنا لا مع أهل التطعيم، فإن لم يصدق كلامي هذا فلست من آن همه با ماست نه بابل خال زدن پس اگر این کلام من راست آید پس دریں صورت الله العظيم ۔ فارتفع الأصوات بالطعن والملامة، وقالوا أتخالف هذا خدا تعالی نیستم پس بلند شدند آواز ها بطعن و ملامت و گفتند آیا تو مخالفت میکنی ۔ العمل وهو مناط السلامة؟ وأما ما تذكر من وحيك فهو ليس بشيء وسترجع بالندامة، این عمل را و آن مدار سلامتی است مگر آنچه ذکر کنی از وحی خود پس آن چیزے نیست و عنقریب بندامت أو تقيم علیک و علی من معك عذاب القيامة۔ وإن العافية كلها في التطعيم وقد جربه رجوع خواہی کر دیا بر خود و بر جماعت خود عذاب قیامت قائم خواهی کرد و همه عافیت در خال زدن است و آزموده اند المجربون، فمن عمل به فلا خوف عليهم ولا هم يُطعنون ۔ هنالك رق قلبی، آنرا آزمایش کنندگاں۔ پس ہر کہ عمل خال زدن بجا آورد پس ایشانرا هیچ خوف نیست و نه ایشانرا طاعون خواهد شد دراں وقت وفاضت دموع عيني، بما رأيت زى الناس غير زى المسلمين، ورأيت أنهم مرا رقت آمد و اشک از چشم روان شد چرا که لباس مردم غیر لباس مسلمانان دیدم و دیدم که ایشاں يؤمنون بحيل الناس ولا يؤمنون بوعد ربّ العالمين۔ يأوون إلى أولى التجاريب بحیلہ ہائے مردم ایمان می آرند و بوعده خدا ایمان نمی آرند پناه می برند سوئے صاحبان تجربہ ولا يأوون إلى الله القريب ۔ يأخذون عن الذين يظنون، ولا يأخذون عن و پناه نمی برند سوئے قادر و نزدیک یاد میکنند از اناں کہ گمانها می کنند و نه یاد میکنند از ان که الذي تحت أمره المنون فشكوت إلى الحضرة، ليبرئني مما قيل وينجيني تحت حکم او موت است ۔ پس در حضرت باریتعالی شکایت کردم تا از قول شال بری گرداند و از تهمت من التهمة، وليبكت المخالفين ويرد إلينا بركات العافية، ويُبطل شاں نجات بخشد و دهان مخالفان به بندد و برکات عافیت سوئے مارد کند و عمل تطعيم را سہو کتابت معلوم ہوتا ہے نباید “ ہونا چاہیے۔ (ناشر)