تحفة الندوہ — Page 245
روحانی خزائن جلد ۱۹ ۲۴۳ مواهب الرحمن وما خاطبت إلا إياهم إتماما للحجة، بل سميت بعضهم في تلك القصيدة، لئلا يكون ۲۵ و من مخاطب نه کردم در قصیده مگر این کسان را برائے اتمام حجت و بعض اوشان را بنام ذکر کردم در این قصیده أمرى غُمةً على أهل البصيرة والنصفة ۔ فَوَالله ما مضى شهر كامل على هذه تا کہ براہل بصیرت و انصاف این امر من پوشیدہ نماند پس بخدا نگذشته بود ما ہے تمام بریں خبر ہا الأنباء المشاعة، حتى أخذ الطاعون كبيرهم الذى أغراى على أشرار البلدة شائع کرده تا آنکه بزرگتر علمائے ایشانرا طاعون گرفت یعنی آن عالم که مردم شریر را بر من برانگیخته وكانوا آذوني من كل نهج وبالغوا في الإهانة، وأشاعوا أوراقا مملوة من السب می کرد و بودند مرا از هر طریق ایزا می دادند و در اهانت مبالغه می کردند و آن اوراق شائع کردند که از دشنام والفحشاء والبهتان والفِرية، ومع ذالك طلب منى ألدهم قبل هذه الواقعة آيةً پخش گوئی و بهتان و دروغ پر بودند و با وجود این طلب کرد از من نشانی بسیار خصومت کننده از ایشان قبل ازیں واقعہ كنت وعدتها للفئة المنكرة، وأشاع ذالك في جريدة هندية يسمى بالفيسة، وما طاعون که در ایشان بظهور آمد و اشاعت کرد آن طلب خود را در پر چه اخبار هندی که نام آن پیسه اخبارست و نه طلب منى تلك الآية إلا بالسخرية۔ فأراه الله ما طلب، وكان غافلا من الأقدار السماوية۔ طلبید از من این نشان را مگر از روئے خندہ و استہز ایپس بنمو دخدا تعالیٰ او را آنچه طلب کرد و از تقدیر ہائے آسمانی غافل بود كذالك يتجـالـد الله قوما يعادون أهل الحضرة، وإن في ذالك لعبرة لأهل همچنین خدا بشمشیر جنگ می کند با کسانے کہ اہل اور دشمن می گیرند و درین برائے سعادت منداں عبرت است۔ السعادة ۔ وما كان لبشر أن يفر من الله، فمن حارب أولياء ، فقد ألقى و مجال بشری نیست که از خدا بگریزد پس هر که با اولیاء او جنگ کند او خود را نفسه إلى التهلكة ۔ ومن تاب بعد ذالك فيتوب الله عليهم، فإنه كريم در ہلاکت انداخته است و هر که بعد ازین تو به کند پس خدا سوئے اور جوع خواهد کرد چرا که کریم است واسع الرحمة۔ وإن لم يكفوا ألسنتهم ولم يمتنعوا ولم يزدجروا، ويعودوا وسیع الرحمة - واگر زبان بند نه کنند و باز نیایند و باز بسوئے عادت نخستیں رجوع کنند