تذکرة الشہادتین — Page 61
روحانی خزائن جلد ۲۰ ٦١ تذكرة الشهادتين او پئے دلدار از خود مرده بود از پئے تریاق زہرے خورده بود تا نه نوشد جام ایں زہرے کسے کے رہائی یابد از مرگ آں جسے زیر ایں موت است پنہاں صد حیات زندگی خواهی بخور جام ممات تو که گشتی بنده حرص و ہوا ایں طلب در نفس دون تو کجا دل بدیں دنیائے دوں آویختی آبرو از بهر عصیاں ریختی صد ہزاراں فوج شیطان در پست تا بسوزد در جهنم چون خست از پئے امید یا بہر خطر می شود ایمان تو زیر و زبر از برائے ایں سرائے بے وفا ے نہی دین خدا را زیر پا دیں بود دین فدائے آں نگار اے سیہ باطن ترا با دیں چہ کار چه پست ہستی لاف استعلا مزن وز گلیم خویش بیروں پا مزن خویشتن را نیک اندیشیده اے ہلاک الله چه بد فہمیدہ خوش نه گردد دلستان از قیل و قال تا نمیری زندگی باشد محال کبر و کیس را ترک کن اے بد خصال تا بتابد بر تو نور ذوالجلال به کت خوشت افتاد ایں فانی سرا این چنیں بالا از بالا چوں پری یا مگر زاں ذات بے چوں منکری کاخ دنیا را چه دید استی بنا دل چرا عاقل نا گہاں باید شدن بیروں ازیں بندر اندریں از پئے دنیا بریدن از خدا بس ہمیں باشد نشان اشقیا چول شود بخشائش حق بر کسے دل نمے ماند بدنیائش بسے خوشترش آید بیابان تپاں تا در و نالد نے بہر دلستاں پیش از مردن بمیرد حق شناس زینکه محکم نیست دنیا را اساس ہوش کن ایں جائیگہ جائے فناست با خدا می باش چوں آخر خداست ﴾٢٠﴿