ستارہ قیصرہ — Page 629
روحانی خزائن جلد ۱۵ ۶۲۹ روئداد جلسه دعا قصیدہ مولوی عبداللہ صاحب کشمیری حمد بیحد مر جناب حضرت پروردگار آنکه در ہر مظہرے شد حسن رویش آشکار بر مظاهر از صفات خویشتن پر تو فگند بقا هم در قیام زندگی در وجود و در بهر تکمیل وجود ما بروئے روزگار حسب حاجت داد ما را جمله سامان بیشمار هر چه می بایست مارا بہر جسم و نیز جاں خود مهیا کرد از رحمت پئے ما کردگار آفتاب و ماہ پرویں ایں زمین و آسماں خورد و پوش دل پسند و میو ہائے خوشگوار ایں ہوائے خوش کہ ہر دم می وزد از لطف او ایں ہمہ گلزار ولالہ آب ہائے آبشار این همه از رحمت و از لطف ذات کبریا بے عنایاتش زمانه میشود تاریک و تار در حقیقت ہر ثنائے ذات حق را می سزد آنکه خوبیہائے لطفش ہست بحر بے کنار از سر سر فضل و عنایت حکمت و شان بلند در مظاهر جلوه گرشد رحمتش بر روزگار از ربوبیت رخ خود وانمود از مظہری تا که گردد بهر جسم و جان ما او فیض بار ایں وجود والدیں ظلے ز ربّ الناس ہم زیں سبب فرزند را مادر گرفته در کنار از پئے تکمیل اخلاق بشر نکتہ شنو بر مظاہر کن نظر یاد آر ذات کردگار شکر یزدانست شکر مظهر الطاف او از سرایمان من لم يشكر الناس يادآر گفت حق اے مومناں با والدین احسان کنید زین حقیقت را از احسان بر جہاں شد آشکار رہنمائے دین و توحید خدائے لم يزل از پئے ارواح ماشد مظہر پروردگار ایں زماں آں آفتاب از مطلع ہندوستان سر بر آوردہ بعالم چوں خور نصف النہار چوں زمن آید ثنائے آں شہ عالی جناب من چه دانم وصف حسن روئے آں عالی تبار سید ما رهبر ما پیشوائے ملک دیں عاشق روئے محمد ہر زمان شوریدہ وار ۳۷