ستارہ قیصرہ — Page 132
روحانی خزائن جلد ۱۵ ۱۳۲ تریاق القلوب بکنج خلوت پاکاں اگر گذر بکنی عیاں شود که چه نورے دراں سرا باشد بدولت دوجہاں سرفرو نمی آرند بعشق یار دل زار شال دو تا باشد مناز با کله سبز و خرقه پشمیں که زیر دلق ملمع فریب ها باشد ز دست و بازوئے آں مرد خد متے آید که سوخته دل و جاں از پئے ہدی باشد کسے کہ دل ز پئے خلق سوز دش شب و روز محقق است که او خادم الوری باشد اگر ز ملت ما ظل شال جدا باشد نهیب حادثہ بنیاد دیں ز جا ببرد از میں بود که چو سال صدی تمام شود برآید آنکه بدیں نائب خدا باشد رسید مژده از غیبم کہ من ہماں مردم که او مجدد این دین و رہنما باشد لوائے ما پنہ ہر سعید خواهد بود ندائے فتح نمایاں بنام ما باشد عجب مدار اگر خلق سوئے ما بدوند کہ ہر کجا که غنی می بود گدا باشد گلے کہ روئے خزاں را گہے نخواهد دید بباغ ماست اگر قسمتت رسا باشد منم مسیح ببانگ بلند می گویم منم خلیفہ شاہے کہ بر سما باشد مقدر است کہ روزے بریں ادیم زمیں ہزارہا دل و جان بر رهم فدا باشد زمین مرده همی خواست عیسوی انفاس ز وعظ بے عملاں خود اثر کجا باشد کشادہ اند در فضل گر کنوں نائی ز نامساعدی بخت نا رسا باشد بہرزہ طالب آں مہدی و مسیح مباش کہ کار شان همه خونریزی و دغا باشد نہ ایں کہ تیغ براری اگر ابا باشد عزیز من رہ تائید دیں دگر را ہے ست چه حاجت است که تیغ از برائے دیں بعد لہ تیغ از برائے دیں بکشی نہ دیں بود که به خونریزیش بقا باشد چو دیں مدلل و معقول و باضیا باشد کدام دل کہ ازاں مذہبش ابا باشد چو دیں درست بود خنجر سے نمی باید که زور قول موجه عجب نما باشد تو از سرائے طبیعت نیامدی بیروں ازیں ہمہ ہوست جبر با جفا باشد