سناتن دھرم

by Hazrat Mirza Ghulam Ahmad

Page 333 of 566

سناتن دھرم — Page 333

روحانی خزائن جلد ۱۹ ۳۳۱ مواهب الرحمن استخر جک من کناسک، ورحلک عن أناسك ۔ فإن كان هذا هو الحق فلم خانہ تو بیرون آورده است و ہمیں طلب ترا از عزیزان کوچ کنا بندہ۔ پس اگر ہمیں امر حق ست پس چرا تعاف طريقا يعصمنى من نكث العهد ونقض الوعد، وفيه تُؤدة وبعد من ازاں طریق کراہت میکنی که مرا از نقض عهد محفوظ می دارد۔ و در و آهستگی ست و دوری ست از خطرات الوَبَدِ، على أنه هو أقرب بالأمن في هذا الزمن ۔ فإن النزاع يزيد خطرہ ہائے غضب کردن ۔ باوجود ایں آں طریق اقرب با من است در این زمانه چرا که نزاع زیاده میگردد ويشتعل عند المقابلة بالمطالبة، وينجر الأمر من المباحثة إلى المجادلة مشتعل می گردد در وقت مقابله سخن ها و امر از مباحثه بسوئے مجادله می کشد ومن المجادلة إلى الحكام، ومن الحكام إلى الأثام ۔ فمن فطنة المرء أن يجتنب و از مجادلہ تا حکام نوبت میرسد و از حکام سزاها تجویز می شوند پس از طریق دانشمندی انسان این است طرق الأخطار، ولا يسعى متعمدا إلى النار ۔ وأي حرج عليك في هذا الطريق کہ از راہ ہائے خطرہ پر ہیز دو دانستہ سوئے آتش نرود و دریں طریق کہ اختیار کردم کدام حرج تست الذي اخترته؟ وأي ظلم يصيبك من النهج الذي آثرته؟ وإني ما عُقْتُك و کدام ظلم ازیں نہج که اختیار کردم بتو می رسد و من تر از عرض کردن من عرض الشبهات، ولا من رمى سهام الاعتراضات، بيد أني اخترت شبہات باز نداشته ام ۔ و نه از راندن تیر ہائے اعتراضات منع کردم مگر این است که من طریقے را طـريـقــا هو خير لي وخير لك لو كنت من العاقلين ۔ ولا مانع لك أن تكتب اختیار کردم کہ برائے من و برائے تو بہتر است اگر دانشمند هستی و تر هیچکس مانع نیست که مائة مرة إن كنت من المرتابين، وإنما اشترطت لك الإيجاز في الترقيم صد مرتبه شکوک خود بنویسی اگر شک داری و اینکه شرط مختصر نوشتن بتو کردم ایں برائے آنست کہ لئلا نقع في بحث نتحاماه خوفا من الحسيب العليم ۔ ثم من الواجبات تا ما در مباحثہ میفتیم کہ ازاں پر ہیز سے کنیم ! پر ہیزی سیم بوجہ خوف خدائے رائے حسیب علیم است باز از شرائط واجبه این است