سناتن دھرم — Page 228
روحانی خزائن جلد ۱۹ ۲۲۶ مواهب الرحمن وإن سبهم إلا حسرة عليهم وحفرة من النار، فيقربون الحفرة ظلما وطغوى، ومن دنا و دشنام دادن شما ایشان را بموجب حسرتها خواهد شد و آن دشنام سوراخی هست از آتش برائے شان پس از روئے ظلم وزیادتی بدان سوراخ قریب تر منها فقد تردى۔ يقولون ما رأينا من آية وما رأينا من أمر عجيب۔ يا سبحان الله! میشوند و هر که بدان نزدیک شد پس ہلاک گردید - میگویند که ما هیچ نشانی ندیده ایم و نه امرے عجیب مشاہدہ کردہ ایم سبحان اللہ این چه ما هذه الأكاذيب؟ ما لهم لا يخافون أيام الحسيب؟ وقد رأوا منى أكثر من مائة ألف آيات دروغها هست که میگویند و چه شد ایشان را که از روز محاسبه نمی ترسند حالانکه زیاده از یک لک نشانہائے من دیده اند۔ وخوارق ومعجزات، فنسى كل منهم ما رأى ۔ فكيف إذا سُئِلوا يوم القيامة وكُشِفَ پس هر چه دیدند فراموش کردند پس روز قیامت حال شان چه خواهد بود و آن وقت چه خواهند کرد چون از این انکار پرسیده شوند ما كتموا، وأتوا ربّهم بنفس تتعرى؟ وإنّ لعن الصادقين المرسلين ليس بهين، و ظاہر گردد هر چه پوشیده میکردند و بحضور خداوند خواهند آمد بر ہنہ و نتوانند کہ علیہائے خود بپوشند و لعنت کردن بر راستبازان و مرسلان فسوف يرون ثمرة ما يبذرون، ويرون من أُخِذَ ومن نجى ۔ وإن الله يأتي ينقص امرے سہل نیست پس عنقریب شمره کاشته ء خود خواهند دید وزودتر خواهند دید که کدام کس گرفتار شد و کدام کس نجات یافت ۔ و خدا می آید الأرض من أطرافها، فيرى الفاسقين ما أرى في قرون أولى ۔ وإن لحوم أوليائه مسمومة، بدین طور که اول از اطراف کاروبار خود شروع کرده است باز فاسقان را آن چیزی خواهد نمود که پیشینیان را نموده است و گوشتهائی فمن أكلها بالاغتياب والبهتان عليهم فقد دعا إليه الردى ۔ وسيبدى السم اولیائے خداز ہر ناک میباشند پس ہر کہ بغیبت و لعنت کردن آن گوشتها را بخور د اوموت را سوئے خود بخواند و عنقریب آن زہر تا ثیر ہائے خود آثاره، ولا يفلح الفاسق حيث أتى ۔ وإن الله غيور لنفوسهم كما هو غيور لنفسه، ظاہر خواہد کرد و مردے بدکار رہائی نخواهد یافت ہر جا کہ برود و خدائے برائے اولیاء خود چنان غیر تے دارد که برائے نفس خود میدارد فلا يترك من عادى، فانتظروا المدى وإن أشقى الناس من عاداهم وإن پس نمیگذارد آن کس را که دشمنی کرده است پس غایت کار را منتظر باشید و بد بخت تر از مردمان آن کسی است که با اولیاء خدا عداوتی دارد أسعدهم من والى ۔ وإنّى والله من عنده، وهو لى قائم، فما رأيك أيها العزيز ۔ و سعید تر از ایشان آن کس است که بایشان محبت می ورز دو من بخدا از نزدا و مستم و او برائے من استفاده است پس چہ رائے تست اے عزیز ☆ حمد سہو کتابت معلوم ہوتا ہے خدا برائے “ ہونا چاہیے۔(ناشر)