ریویو بر مباحثہ بٹالوی و چکڑالوی — Page 277
روحانی خزائن جلد ۱۹ ۲۷۵ مواهب الرحمن منذرة مخوفة، ثم تأتى سلطنة المحبة وتضرب خيامها على القلوب، باشد و آن دیدار که منذ رو مخوف باشد باز سلطنت محبت می آید پس خیمہ ہائے خود بر دلها می زند وتطهرها من بقايا الذنوب ۔ ولكن أول ما يدخُل قرية النفسانية، ويُفسد و پاک می کند آنها را از بقایا گناہ ہامگر اول چیزی که در قریه نفسانیت داخل می شود و عمارات عماراتها ويجعل أعزّتها كالأذلّة، هو خوف شديد ورعب عظيم من الحضرة، آنرا تباه گرداند و عزیزاں اور ادر مغاک ذلت می افگند ۔ آں خوف شدید و رعب عظیم است از حضرت باری تعالی يستولى على القوى البشرية، فيمزقها كل ممزق ويُبعد بينها وبين أهوائها کہ برقو تہائے بشریت مستولی می گردد پس آنرا پاره پاره میکند و در انها و در حرمہائے آنها دوری می اندازد ویزگی كل التزكية ۔ وليس من الممكن أن يتطهر إنسان من غير رؤية ۵۷ و بطور کامل پاک میگرداند و هرگز ممکن نیست که انسان بجز رویت خدائے زندہ غیرتمند الحي الغيور، ومن غير اليقين الذي يقوّض خيام الزور ۔ وليس رؤيته تعالى پاک گردد و بجز آں یقین کہ خیمہ ہائے دروغ را برکند و دیدن او تعالی في دار الحجب إلا بالآيات، وإن الآيات تخرج الإنسان من الظلمات، دریں دار حجب بجز نشان با صورت نمی بندد و نشان با انسان را از ظلمات بیرون می آرند حتى يبقى الروح فقط وتعدم الأهواء ، ويبلغ مقاما لا يبلغه الدهاء ، ولا تا آنکه روح فقط می ماند - و ہواہا معدوم می شوند و آں مقامی را میرسد که عقل آنرا نمی رسد و هیچکس يدخل أحد ملكوت السماء إلا بعد هذه الرؤية وكشف الغطاء در ملکوت آسمان داخل نمی شود مگر بعد میں رویت و دور کردن پرده فالحاصل أن النجاة من الذنوب لا يمكن إلا برؤية الله بأصفى التجليات پس حاصل کلام این است که نجات از گناهان ممکن نیست مگر بد یدن خدا تعالیٰ که بصافی تر تجلیات باشد۔ ولا يتحقق هذا المقام لأحد إلا برؤية الآيات ۔ ومن لم ير الرحمن في هذا وایں مقام کسی را متحقق نمی گرد دیگر بدیدن نشان ہا۔و ہر کہ دریں مقام شب باشی خدا را ندید