ریویو بر مباحثہ بٹالوی و چکڑالوی

ریویو بر مباحثہ بٹالوی و چکڑالوی — Page 222

روحانی خزائن جلد ۱۹ ۲۲۰ مواهب الرحمن قُلْ لَنْ يُصِيبَنَا ، فانظروا إلى سقم هذا الـقـيـاس ۔ ثم بعد ذالك قُلْ لَّنْ يُصِيبَنَا إِلَّا مَا كَتَبَ اللهُ لَنَا کنان استدلال کرده پس به بینید سقم این قیاس را بعد ازین قال صاحب اللواء : إن هذا المدعى يزعم أن ترك الدواء هو مناط صاحب لواء میفرماید که این مدعی گمان میکند که ترک دوا مدار التوكل على واهب الشفاء ۔ وليس الأمر كذالك ۔ فإن الاتكال على الله تو کل ست بر خداوند شفا بخشنده حالانکه امر واقعه چنین نیست چرا که توکل بر خدائے عز وجل تعالى هو العمل بمقتضى سنته التي جرت في خليقته، وقد أمرنا في القرآن أن این معنی دارد که بمقتضی آن سنت و عادت عمل کرده شود که در مخلوقات او جاریست و ما در قرآن ماموریم که ندرأ الأمراض والطواعين بالمداواة والمعالجات، ولا نجد فيه مرضها و طاعون ها را بدواها و علاجها از اله نمائیم و در قرآن از ان سخنہائے بیہودہ نمی یابیم که این شخص میگوید شيئا مما قال هذا الرجل من الكلم الواهيات ۔ بل الاتكال بالمعنى الذي بلکہ لفظ توکل بان معنی که يظن هذا المدعى هو عدم الاتكال في الحقيقة، فإنه خروج من السنة الجارية این مدعی خیال میکند در حقیقت آن عدم توکل است چرا که در این خروج است از سنت جاریه المَحْسُوسَةِ المشهودة في عالم الخلق، وخلاف لآية : لَا تُلْقُوْا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ ۔ محسوسه مشهوده در عالم آفرینش و در این مخالف است آیه کریمه را که لا تلقوا بايديكم الى التهلكة است۔ هذا ما قال صاحب اللواء وما تظني ۔ فالأسف كل این آن اعتراض است که صاحب لواء کرده و گمان بد برده پس چه افسوس ہا کہ الأسف عليه أنه اعترض قبل أن يُفتش وتجنى ۔ ولما قرأت ما أشاع برومی آید که بدون تفتیش بر اعتراض آماده شده و عیب جوئی کرده و هرگاه من آن مضمون را وأملى، قُلْتُ: يا سبحان الله ! ما هذا الكذب الذي على مقوله جرى؟ خواندم که اشاعت کرد و نبشت، گفتم سبحان الله این چه دروغی است که بر زبان او جاری شد ۔ ا التوبة : ۵۱ البقرة : ١٩٦