مواہب الرحمٰن

by Hazrat Mirza Ghulam Ahmad

Page 345 of 566

مواہب الرحمٰن — Page 345

روحانی خزائن جلد ۱۹ ۳۴۳ مواهب الرحمن لأمر عدلان من المسلمين، فيتحقق صدقه عند المتفقهين، فما بال أمر برائے امرے از مسلمانان ثابت میشود صدق آں امرنز دفقہا۔ پس چه حال امرے خواہد يشهد له ألوف من المسلمين؟ ولا بد لهم أن يشهدوا إن كانوا متقين بود کہ ہزار ہا مسلمانان گواه او هستند - وضروری است که ایشاں گواہی لہذا اگر متقی هستید ۔ وإن شئتم فاسألوا أبا السعيد الذي هو من أئمتكم، بل من أجل الأفراد و اگر خواهید بپرسید از محمد حسین ابوسعید که او از امامان شما است بلکه از بزرگتر افراد من فئتكم، وقد كتب تقريظًا على كتابي "البراهين"، وكان يوافینی فی ذالك گروه شما است و او بر کتاب من براهین احمد یه تقریظ نوشته است و بود که نزد من در آن وقت الحين ۔ فاسألوه كم من جماعة كانت هي في ذالك الزمان، وإن تستضعفوا ۱۲۳ می آمد۔ پس از و پرسید که چه قدر جماعت در آن زمانه بود و اگر ضعیف بدانید شهادته من غير البرهان فاسألوا كل من هو موجود في قريتي وما لحق بها شہادت او بغیر دلیلے ۔ پس ازاں ہمہ مردم پرسید که در ده من هستند وازاں مردم من البلدان ۔ ووالله ما كنت في زمن تأليفه إلا كفتيل، أو كخامل ذليل، پرسید کہ در شہر ہائے گردو نواح هستند و بخدا من دراں زمانہ ہمچوریشہ ہائے تاریک خرما بودم یا ہمچو گمنام ذلیل ۔ وكنت لا يعرفني إلا قليل من سكان القرية، فضلا عن أن أوفر في أعين و بودم که نمی شناخت مرامگراند که از باشندگانِ قریه دورتر ازیں کہ عالماں ورئیساں طوائف العلماء وأهل الثروة والعزة ۔ بل ما كنت شيئا مذكورا، وكنت واہل عزت مرا بدانند بلکہ من چیزی نبودم که ذکرش کند و آن شخص را أشابه متروكا مدحورا ۔ وإن هذا أجلى البديهات، فحققوا كيف ما مشابه بودم که متروک و رانده شده باشد و این از اجلی بدیہات ست ۔ پس تحقیق کنید چنانکه شئتم يا ذوى الحصاة ۔ وسمعتم أن الله أوحى إلى في ذالك الزمان أنه خواهید اے دانشمنداں و شما شنیده اید که در ان زمانه خدا مرا وحی کرده بود که او سہو کتابت معلوم ہوتا ہے گواہی دہند “ ہونا چاہیے۔ (ناشر)