مواہب الرحمٰن — Page 336
روحانی خزائن جلد ۱۹ ۳۳۴ مواهب الرحمن ما أقول لك في الجواب ۔ وأدعو الله السميع المستجيب القدير القريب من بشنوی و دعا می کنم نزد خدائی مستجيب الدعوات و قادر و قریب أن يلعن من نكث بعد هذه الآلية، وما بالى الحلف وذهب من غير که لعنت کند براں شخص که این قسم را بشکند و بغیر تصفیه برود و پیچ پروائی فصل القضية، ورحل قبل درء هذه المخاصمة، مع أنه أنبئ بهذا البهل قسم ندارد و کوچ کرد قبل دور کردن این مخاصمت ۔ باوجود یکہ اورا بارسال خط از میں لعنت بإرسال الصحيفة ۔ وكنت أنتظر أن هذا العدوّ يخاف هذه اللعنة، أو يختار اطلاع داده شده و بودم که انتظار می کردم که این دشمن ازین لعنت خواهد ترسید یا کوچ را الرحلة، حتى وصلني خبر فراره، فهذا نموذج دينه وشعاره ۔ قاتله الله ! اختیار می کند تا آنکه خبر گریختن او بمن رسید پس این نمونه دین وشعار اوست وائے بروئے چگونه كيف نكث الحلف بالجرأة فيا ربّ، أَذِقُه طعم نقض الحلفة ۔ وقد حق قسم را بشکست رب پروردگار من بچشان اور امزه شکستن و آنچه گفته بودم درست شد که او هرگز القول منّى أنه لا يوافيني لإزالة الشبهات، ولا يميل إلا إلى بهتان برائے ازالہ شبہات نزد من نخواهد آمد و میل نخواهد کر دیگر بسوئے بہتان وكيد وفرية كما هي عادة أهل المعاداة والجهلات ۔ وكان هذا الرجل و مکر و دروغ چنانکه عادت دشمنان است این شخص اراده کرده بود عزم على مماراة مشتدّةِ الهبوب ، و مباراة مشتـطة اللهوب، ليشتبه که چنان ستیزه کند که وزیدن او سخت باشد و معارضه که از حد گذرنده باشد تا امر بر الأمر على العوام، وليخفى صدق الكلام تحت نهيق اللئام ۔ فلما عوام مشتبه گردد و تا که زیر آواز لئیمان صدق کلام پوشیده ماند پس هرگاه لـم نـر فيه سيماء التقى، ولا أثر الحجي، أردنا أن نخرج الأمر من الدجى مادر وے پر ہیز گاری ندیدیم و نه نشان عقلمندی اراده کردیم که امر را از تاریکی بیرون آریم