مواہب الرحمٰن — Page 267
روحانی خزائن جلد ۱۹ ۲۶۵ مواهب الرحمن عمل التطعيم ويظهر فيه شيئا من الآفة، ويُرى الناس أنهم خطئوا في باطل گرداند و در و آفتی ظاهر کند و مردم را بنماید که اوشان در خطی قرار التخطية وليعلم الناس أن الشفاء في يده لا في أيدى الخليقة۔ فلم أزل أدعو دادن من خود خطا کردند تا مردم بدانند که شفا در دست اوست نه در دست مخلوق پس همیشه بودم که وأبتهل واقبل على الله ذى الجبروت والقدرة، حتى بانت أمارة الاستجابة دعا میکردم و متوجه می شدم سوئے خدائے ذوالجبروت قادر تا آنکہ ظاہر شدند نشانہائے قبولیت وصدق النبأ المكتوب، واستـنـجـز الـوعـد المكذوب۔ واقتحم التطعيم (۲۷) و خبری که نوشته بود راست برآمد و راست کرده شد آن وعده که او را کذب شمرده بودند و داخل شد خال زدن فناء الأنام اقتحام الضّرغام، ورأى الناس مضرته بالعينين، وناب بصحن مردم ہمیچو داخل شدن شیر و مردم مضرت اورا بہر دو چشم خود دیده اند و مشاہدہ العيانُ مَنابَ عَدْلَين، وأشرق الحق كاللجين، وقضينا الدين بالدين بجائے دو گواہ عدل استاد و درخشید حق همچو سیم و ادا کردیم قرض را بقرض هذا أصل ما صنع الدهر في ملكوال، وإن هو إلا تنبيه للنفوس الأبية من این اصل حقیقت آن واقعه است که در ملکوال پدید آمد و نیست این مگر تنبیہ برائے نفسہائے سرکش از الله ذي الجلال۔ وكنا أعرضنا عنهم إعراض العلية عن الأرزلين، ولكن الله خدائے عز وجل ۔ و ما از ایشاں ہمچو مسلک بزرگان با خورداں اعراض کرده بودیم مگر خدا اراده کرد أراد أن يفتح بيننــا وهـو خـيـر الـفـاتـحـيـن۔ فاسكت۔ عافاك الله بعد هذه که در ما فیصله کند و او بهتر است از همه فیصلہ کنندگاں۔ پس خاموش باش خدا عافیت روزے کندتر اپس ظہور الآية، ولا تذهب أرشدك الله إلى طرق الغواية۔ وحسبك يا شيخ، این نشان بود و مرد راہ راست نماید تر اخدا تعالیٰ سوئے راہ ہائے گمراہی و کافی است ترا اے شیخ ماسمعت من اعتذارى، ثم ما رأيت من آية جباري۔ وثبت من هذه آنچه عذر من شنیدی باز آنچه نشانِ خدائے من دیدی و ثابت شدازیں